Nαυτία απ'τις παλινωδίες στη ναυτιλία δεν έχουν πάθει ακόμα;...

Η μεγάλη φενάκη της μεσαίας τάξης τα τελευταία 25-30 χρόνια ήταν ότι θα μπορούσε να παρακολουθήσει τον πλουτισμό της αστικής τάξης... Και πράγματι, οι αστικές ελίτ τράβηξαν μαζί τους προς τα πάνω τη μεσαία τάξη, ιδιαιτέρως για όσο διάστημα τη χρειάζονταν σύμμαχο για να εξουθενώσουν τους εργαζόμενους... Τώρα, κι αρκετόν καιρό πριν από την κρίση, η μεσαία τάξη ξεπουπουλιάζεται, εκπίπτει των ουρανών, ληστεύεται απ' τους αστούς «προστάτες» της, προλεταριοποιείται. Αίφνης έπαψε να είναι ιερό πρόσωπο ο μικρομέτοχος και ο δανειολήπτης και κατά μάζες ο «μεσαίος χώρος» αφήνεται να ταφεί κάτω απ' τα ερείπια του «λαϊκού καπιταλισμού». Kαθ' ότι ο απενοχοποιημένος και αποχαλινωμένος χρηματεμπορικός καπιταλισμός δεν έχει πρόβλημα, εκτός από ωμοφάγος, να 'ναι και πτωματοφάγος...

Η ελληνική(;) κυβέρνηση πρέπει να πέσει.

Εδώ και τώρα.

Αυτή η κυβέρνηση των Ανδρεικέλων πρέπει να πέσει.

Είτε με εκλογές, είτε με εξέγερση πρέπει να πέσει.

Είναι ο μόνος τρόπος για να λάβει η Ευρωπαϊκή Ενωση το μήνυμα ότι δεν μπορούν να στριμώχνονται έτσι οι λαοί.

Είναι επίσης ο μόνος τρόπος για να μην αλωθεί, λεηλατηθεί και πεθάνει η Ελλάδα.

*****

Μάλιστα, όχι μόνον η πτώση της κυβέρνησης είναι αναγκαία, αλλά και ο εκλογικός εκμηδενισμός του ΠΑΣΟΚ εκ των ων ουκ άνευ. Ετσι ώστε

να λάβουν το μήνυμα όλα τα κόμματα εν Εσπερία για την τύχη που (πρέπει να) περιμένει όλους εκείνους τους πολιτικούς σχηματισμούς που σέρνουν τους εργαζόμενους πολίτες στη σκλάβωση.

......................................

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να τιμωρηθεί και να πέσει από την εξουσία όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, διότι τα μέτρα που η κυβέρνησή του λαμβάνει γίνονται κάθε μέρα και χειρότερα.

Οι τζουτζέδες βουλευτές που για άλλα εψηφίσθησαν και για άλλα ψηφίζουν, αυτοί οι προδότες των εντολών που έλαβαν απ' τον λαό, πρέπει να μαυρισθούν

ο καθένας ένας-ένας προσωπικώς, χωρίς συγχώριο.

Υπό το καθεστώς αυτής της κυβέρνησης η χώρα πεθαίνει ήδη για να μην πεθάνει στο... μέλλον.

Ο θανατηφόρος Παπανδρέου εφηύρε προσωπικώς το αεικίνητο της υπερχρέωσης.

Οι θυσίες που ζητάει ο Παπανδρέου και οι Απίθανοι γύρω του, δεν πιάνουν τόπο, όχι μόνον διότι είναι ανίκανοι ή σμπίροι των Δυνατών, αλλά επειδή ο σκοπός των εν λόγω

ατέλειωτων θυσιών δεν είναι η σωτηρία της πατρίδας, αλλά η θυματοποίηση του ίδιου του λαού.

Ο λαός δεν θυσιάζεται για να σωθεί η πατρίδα, αλλά λεηλατείται ο ίδιος, ώστε αδύναμη πια η πατρίδα να δηώνεται στο διηνεκές.

Ολοι γνωρίζουμε και πρώτη απ' όλους η κυβέρνηση -διότι αυτή μας παγίδευσε- ότι ο δρόμος του Μνημονίου δεν οδηγεί πουθενά παρεκτός στη διαιώνιση της δυσπραγίας για τους πολλούς και της κακοδαιμονίας για όλους - πλην γραικύλων.

Οι τελευταίες κυβερνήσεις αξιοποιούν τις παθολογίες που οι ίδιες δημιούργησαν (πάντα όμως ευαγγελιζόμενες προεκλογικώς τη θεραπεία τους) και προχωρούν

σε μεταρρυθμίσεις ακόμα περισσότερο παθογενείς-θανατηφόρες.

Μάλιστα, η απελπισία πλέον πολλών πολιτών είναι τέτοια ώστε να πιστεύουν ότι ακόμα κι αν πέσει αυτή η κυβέρνηση, η επόμενη τον ίδιο δρόμο -μονόδρομο- θα είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει. Ακυρώνουν

με αυτές τις σκέψεις τη δημοκρατία, το ίδιο το δικό τους πολιτικό βάρος, αλλά και την ίδια την Ιστορία -τα πεπραγμένα των ανθρώπων, το κεκτημένο της εξέλιξης- παραβλέπουν έτσι την ίδια τη φύση των πραγμάτων.

Στα οποία, ούτε η αδράνεια είναι ο πιο ισχυρός νόμος, ούτε το κενό η διαρκέστερη κατάσταση.

Δεν ξέρω γιατί πρέπει να φθάσουμε πρώτα στον πάτο του Καιάδα πριν να αρχίσουμε να μιλάμε για σεισάχθεια.

Δεν ξέρω πόσες φορές πρέπει να ανεβάσει τον βράχο του στο βουνό ο Σίσυφος πριν να ζητήσει εξηγήσεις απ' αυτούς που υπερψήφισε, ούτε ξέρω αν θα συνεχίσουμε να μιλάμε για πολύ ακόμα περί δημοκρατίας, όσο ξεχνάμε ότι δημοκρατία πρώτα απ' όλα σημαίνει λογοδοσία.

Και στην Ελλάδα έχει να λογοδοτήσει πολιτικός απ' την εποχή της πρώτης αυτοδυναμίας, πράσινης ή βένετης...

Στις δημοκρατίες (λένε συνήθως αυτοί που τις σκυλεύουν) δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Οντως!

Υπάρχουν εκλογές. Και εξεγέρσεις...

Λεφτά υπάρχουν, αλλά φτάνουν για όλους;

Το παράδειγμα που ακολουθεί ΔΕΝ είναι φανταστικό.

Νέο ζευγάρι μισθωτών με μοναδικό εισόδημα τους δυο μισθούς, ετήσιες αποδοχές περίπου €26.000, κάτοχοι ενος αυτοκινητου 1400 cc, χωρίς κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο.

Στις 20/6/2011 λαμβάνει την εκκαθάριση της πρώτης οικογενειακής φορολογικής δήλωσης με επιστροφή φόρου ύψους €517, εισπραχθέντα μετά την 30/6/2011.

Μια μέρα πριν, στις 29/6/2011 ψηφίζεται και ο εφαρμοστικός νόμος για τα νέα μέτρα λιτότητας. Σύμφωνα με αυτά, θα πρέπει μέχρι το τέλος του έτους να καταβληθεί η έκτακτη εισφορά περίπου €260 ενώ απο τη μείωση του αφορολόγητου η ετήσια μειωση αποδοχών φτάνει στα €800, απο τα οποία τα μισά περίπου θα παρακρατηθούν άμεσα απο τις μισθοδοσίες των επόμενων μηνών του 2011. Για το νέο τέλος κυκλοφορίας θα καταβάλλουν περίπου €40 περισσότερα.

Δεν προϋπολογίζονται οι αυξήσεις έμμεσων φόρων και τελών (π.χ. ΕΦΚ, ΦΠΑ κτλ.)

Με λίγα λόγια, τους παίρνουν πίσω το διπλάσιο ποσό της ετησιας επιστροφής φόρου, πριν καλά-καλα την εισπράξουν.

Τι να πεις; Τα λέει ολα ο Μωυσής Λιτσης στην Ελευθεροτυπία.

«Οι εκατομμυριούχοι σε ολόκληρο τον κόσμο είναι πλουσιότεροι από ό,τι ήταν πριν από τη διεθνή οικονομική κρίση, γεγονός που αποτελεί την πιο πρόσφατη ένδειξη ότι οι έχοντες αντεπεξήλθαν στην ύφεση πολύ καλύτερα από ό,τι άλλες κοινωνικές ομάδες».

Ετσι ξεκινούσε προ ημερών ρεπορτάζ της εφημερίδας «Financial Times», το οποίο παρουσίαζε τα συμπεράσματα έκθεσης της εταιρείας συμβούλων Merrill Lynch Cap Gemini για τον Παγκόσμιο Πλούτο (World Wealth Report).

Η έκθεση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν σήμερα περί τους 11 εκατομμύρια ιδιώτες που διαθέτουν ρευστοποιήσιμη περιουσία (χωρίς δηλαδή να περιλαμβάνονται τα ακίνητα και οι συντάξεις) άνω των 1 εκατ. δολαρίων. Ο συνολικός τους πλούτος αυξήθηκε μάλιστα στα 42,7 τρισ. δολάρια πέρυσι, παρουσιάζοντας αύξηση 9,7%, υποσκελίζοντας το προηγούμενο ρεκόρ πλούτου των 40,7 τρισ. δολαρίων του 2007.

Μέσα δηλαδή στην κρίση οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι, όταν σχεδόν όλο το αναπτυγμένο τμήμα του πλανήτη (Ε.Ε., ΗΠΑ) δοκιμαζόταν από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Στην έκθεση υπάρχει ακόμη μία υποκατηγορία, αυτή των «πάρα πολύ πλούσιων», στην οποία ανήκουν ιδιώτες με περιουσία σε ρευστό τουλάχιστον 30 εκατ. δολαρίων.

Το μεγαλύτερο μέρος των «πάρα πολύ πλούσιων» εξακολουθεί να ζει στις ΗΠΑ και ακολουθούν η Ιαπωνία και η Γερμανία. Στις τρεις αυτές χώρες ανήκει το 53% των πλουσίων ολόκληρου του κόσμου. Πιο συγκεκριμένα: στις ΗΠΑ υπάρχουν 3,1 εκατ. «πάρα πολύ πλούσιοι». Θυμίζω ότι μείζον θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ είναι το ασύλληπτο δημόσιο χρέος των 14,3 τρισ. δολαρίων, σχεδόν 100% του αμερικανικού ΑΕΠ, και η διαμάχη του ελεγχόμενου από τους Ρεπουμπλικανούς Κογκρέσου και της κυβέρνησης Ομπάμα για αύξηση του ορίου δανεισμού. Την ίδια στιγμή μάλιστα που μαίνεται ο πόλεμος του χρέους, διαβάζουμε ότι η Πολιτεία της Μινεσότα έχει κατεβάσει ρολά, 20.000 εργαζόμενοι έχουν απολυθεί και έχουν κλείσει ακόμη και τα πάρκα εν μέσω ζέστης, λόγω έλλειψης χρημάτων (!).

Στην Ιαπωνία υπάρχουν 1,7 εκατ. «πάρα πολύ πλούσιοι» -εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία η χώρα ζει σε χρόνια οικονομική στασιμότητα- και στη Γερμανία -τη χώρα που το πολιτικό της σύστημα έχει «δαιμονοποιήσει» σε μεγάλο βαθμό τους Ελληνες και ανησυχεί υποτίθεται για τους φορολογουμένους της, οι οποίοι χρηματοδοτούν την ελληνική «ασωτία» - 920.000. Γενικά οι Ευρωπαίοι εκατομμυριούχοι ελέγχουν περισσότερο από το 26% των πλουτοπαραγωγικών πηγών του κόσμου. (!)

Ακόμη ένα ενδιαφέρον στοιχείο τής εν λόγω έκθεσης είναι το γεγονός ότι η αύξηση του πλούτου δεν προήλθε από παραγωγικές επενδύσεις, αλλά κυρίως από χρηματιστηριακές, με τη Merrill Lynch να μας υπενθυμίζει ότι οι μετοχές διεθνώς ανέβηκαν κατά μέσο όρο 18%. Την ώρα δηλαδή που κατά εκατομμύρια χάνονται θέσεις εργασίας υπό το πρόσχημα της «εξυγίανσης», όπως γίνεται για παράδειγμα στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, κάποιοι αβγατίζουν τα χαρτοφυλάκιά τους...

Λεφτά λοιπόν υπάρχουν. Εκεί που υπήρχαν πάντοτε. Στην τεράστια συσσώρευση πλούτου στα χέρια όλο και λιγότερων. Είναι η σύγχρονη αριστοκρατία. Τα προνόμιά της δεν αποκτώνται πλέον ελέω Θεού... αλλά ελέω αγορών. Τον σύγχρονο «Θεό» που κρατά «σκλάβους τους πολιτικούς», όπως εύστοχα έγραφε λίγο καιρό πριν ο συντηρητικός οικονομικός σχολιαστής των «Financial Times»(9/6/2011) Σάμουελ Μπρίταν. Ενας «Θεός» που συνθλίβει τη λεγόμενη «μεσαία τάξη», η οποία αποτελούσε την κινητήρια δύναμη της καταναλωτικής κοινωνίας και του ψευδοευδαιμονισμού που αυτή έχει επιβάλει.

Και λαγός ο ουρακοτάγκος

Έβλεπα την κυρία Ξαφά ομιλούσα από της ΝΕΤ. Ανεξαρτήτως των ιδεοληπτικών της δογματισμών, αυτή η κυρία είναι ικανή να οδηγήσει σε εγκεφαλικό ένα χάνι γαϊδάρους! Taedium vitae...

Αυτή λοιπόν ήταν για τον πονηρό Τύπο η είδηση από τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του Λαού στα Προπύλαια: η υπό προστασίαν απομάκρυνση ορισμένων βουλευτών από το Κοινοβούλιο;

Ουδόλως αθώος αυτός ο λαϊκισμός, ούτε καν ευήθης. Βολικός για την εξουσία είναι, βολικός για την κυβέρνηση.

Μπορεί ορισμένοι πολίτες να θεωρούν ότι «όλοι οι βουλευτές είναι ίδιοι» ή ότι ακόμα-ακόμα «πρέπει να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» -όμως αυτό ούτε τις λαϊκές κινητοποιήσεις χαρακτηρίζει ούτε ορισμένοι δημοσιογράφοι μπορούν να το γενικεύουν (παρακολουθώντας την κυβερνητική προπαγάνδα των γενικεύσεων που αναγάγει την παθολογία κάθε κατάστασης σε χαρακτηριστικό της).

Δεν είναι ίδιοι ούτε όμοιοι όλοι οι βουλευτές, άλλο η κυρία Σακοράφα που δεν ψήφισε το Μνημόνιο κι άλλο ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης ή ο κ. Πάγκαλος που το ψήφισαν.

Αυτονόητα όλα αυτά, αλλά ως φαίνεται το αυτονόητο κινδυνεύει διαρκώς απ' το ανόητο.

.................................

Οπως και να 'χει, η καλλιέργεια αντικοινοβουλευτικού κλίματος αυτήν τη στιγμή μόνον παγίδα για τις λαϊκές διεκδικήσεις μπορεί να συνιστά, όπως αυτή που πήγε να επιχειρήσει αυτό το όνειδος της δημοκρατίας ο κ. Καρατζαφέρης απειλώντας (μόνον για επικοινωνιακούς λόγους, πράγμα που κάνει τις ενέργειές του ακόμα πιο κατάπτυστες) να αποσύρει από τη Βουλή τους βουλευτές του ΛΑΟΣ (λες και οι τελευταίοι είναι πιόνια). Ομως ο λαός έδωσε σε αυτόν τον άχρηστο έστω και κωλοτούμπα κλόουν την εντολή να τον εκπροσωπήσει στη Βουλή. Αυτή λοιπόν την εντολή ο πρόθυμος σύμμαχος των γκαουλάιτερ της Τρόικας την εξαργυρώνει καθημερινώς σε παίγνια εντυπώσεων, συναλλαγών και ανταλλαγμάτων.

Αυτά τα παίγνια είναι που υποβαθμίζουν το Κοινοβούλιο κι όχι οι μούντζες των αγανακτισμένων πολιτών εναντίον έστω και δικαίων κι όχι μόνον αδίκων.

Το ευγενές δικαίωμα της μούντζας ο λαός το έχει κατακτήσει απ' την εποχή της Πνύκας και του Ιπποδρόμου. Είναι μια μη βίαιη, ανώτερη της βίαιης, αντίδραση με στόχο όχι τη φυσική υπόσταση αλλά το δοτό κύρος του κάθε σοβαροφανούς λεχρίτη.

Ουδέποτε ουδεμία δημοκρατία έπαθε τίποτα από ουδέναν Θερσίτη (ακόμα και τον πιο χολερικό ή άδικον), αλλά έπαθε συχνά τα πάνδεινα απ' τα χρυσά της τέκνα - κάτι μορφωμένους Κριτίες και φωτισμένους Ροβεσπιέρους.

Δεν κινδυνεύει απ' τον λαό η δημοκρατία -ούτε καν απ' τους λίγους εκείνους που μέσα στην αγανάκτησή τους δεν χωρίζουν την ήρα απ' το στάρι - μόνον αν γίνουν πολλοί είναι ικανοί να κάψουν τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

Ομως ούτε αυτοί οι λίγοι γίνονται ποτέ πολλοί, αν δεν τους αυγατίσουν οι δημαγωγοί (ποπουλιστές και εκσυγχρονιστές).

........................................

Οχι βέβαια! Δεν κινδυνεύει απ' τον λαό της η δημοκρατία, αλλά απ' αυτούς που την καταργούν με το Μνημόνιο, απ' αυτούς που έχουν θέσει το ίδιο το κράτος υπό κατοχήν, απ' αυτούς που εξολοθρεύουν τον πολιτισμό της εργασίας, ξανακάνοντας τους ανθρώπους σκλάβους του 10ωρου και του 12ωρου ή του 6ωρου!

Απ' αυτούς που στήνουν μακελειό...

Σκληρά τα πράγματα. Πυκνώνουν οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους! Οι περισσότερες περνάνε στο ντούκου και στα ψιλά...

Το αίμα αυτό είναι προϋπολογισμένο ή συνιστά παράπλευρη απώλεια;

......................................

Ίσως οι φόροι στα αναψυκτικά να είναι κι αυτοί μια κάποια λύσις...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 2.VI.2011 stathis@enet.gr

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=280756

Δεκτή η μήνυση για Έσχατη Προδοσία κατά της Κυβέρνησης

Δεκτή η μήνυση για Έσχατη Προδοσία

Απο τη σελίδα της Νελλυ Ψαρού παρουσιάζουμε μια ανασκόπηση των όσων διαδραματίστηκαν χθες στη Χαλκίδα , όπου ο Εισσαγελλέας εξέτασε την μήνυση για Αισχάτη Προδοσία, που κατέθεσε ο γιατρός Δημήτρης Αντωνίου, κατά των πολιτικών και βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο. Η μήνυση τελικά έγινε δεκτή, διαβάστε παρακάτω τις λεπτομέρειες των όσων έγιναν χθες στη Χαλκίδα:

Είχαμε όλοι(;) ακούσει ότι κάποιος έκανε μήνυση στην κυβέρνηση για έσχατη προδοσία, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Λίγο αργότερα ακούσαμε ότι ο εισαγγελέας την έκανε δεκτή. Τότε είναι που κανείς μας δεν πίστευε στ’ αυτιά του – και στα μάτια του. Έτσι κι εγώ. Kαι, φύσει περίεργος άνθρωπος, έψαξα και βρήκα τον ίδιο τον μηνυτή, και παραβρέθηκα στην αρχή της διαδικασίας, στον ανακριτή στην Χαλκίδα. Κι απ’ ότι είδα, δεν ήμουν η μόνη…

Ο κ. Δημήτρης Αντωνίου, 56 ετών, χειρούργος-ογκολόγος κάτοικος Χαλκίδας, κατέθεσε τον Μάιο μήνυση κατά των βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο, υπουργών, του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και κατά των μελών της “Τρόικας” (ονομαστικά και με τις διευθύνσεις τους!) με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Όσον αφορά την ίδια τη μήνυση, το κείμενο της οποίας καθώς και πλήθος στοιχείων μπορεί να δει κανείς στο blog του κ. Αντωνίουhttp://zoidosia.blogspot.com, γίνεται ονομαστικά κατά των ανωτέρω υπευθύνων και με τρόπο που η διαδικασία δεν περνάει από τη Βουλή. Συγκεκριμένα, παρά την ασυλία που προσφέρεται από το Σύνταγμα σε βουλευτές και υπουργούς, η έσχατη προδοσία αποτελεί αυτόφωρο έγκλημα, για το οποίο ο εισαγγελέας μπορεί να διατάξει την άμεση δίωξη χωρίς την άδεια της Βουλής. Επίσης, παρόλο που το έγκλημα αυτό διαπράχτηκε στις 6 Μαΐου, επειδη είναι διαρκές η δίωξη μπορεί να γίνει ακόμη και σήμερα – όπως και γίνεται.
Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, ΔΕΝ έβαλε την υπόθεση στο αρχείο αλλά έκανε δεκτή τη μήνυση και ξεκίνησε τη διαδικασία ορίζοντας την προανάκριση. Μάλιστα, το έκανε αυτό με ιδιαίτερη ταχύτητα: έλαβε την υπόθεση στα χέρια του στα μέσα Οκτώβρη, και μέσα σε δύο μήνες την προχώρησε (για όσους ξέρουν τους ρυθμούς αυτών των διαδικασιών, πρόκειται πράγματι για μεγάλη έκπληξη). Έτσι, ορίστηκε η προανάκριση για την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, οπότε και κατέθεσε ο κ. Αντωνίου στον ανακριτή στη Χαλκίδα.
Στην προανακριτική αυτή διαδικασία ο κ. Αντωνίου κατέθεσε συμπληρωματικά υπομνήματα και στοιχεία για την υπόθεση. Μια βασική περιγραφή αυτών μπορείτε να δείτε στο bloghttp://stoxasmos-politikh.blogspot.com: στο blog αυτό μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα πολλά στοιχεία για την κατάθεση του κ. Αντωνίου, καθώς επίσης βίντεο από την ομιλία του αργότερα την ίδια μέρα αλλά και βίντεο από εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα, ο οποίος εδώ και καιρό φιλοξενεί τον κ. Αντωνίου στα δελτία ενημέρωσης του κ. Τέρενς Κουίκ. Έξω από το γραφείο του ανακριτή, αρκετός κόσμος ήταν συγκεντρωμένος και τον υποδέχτηκε με χειροκροτήματα.

Αφού ο κ. Αντωνίου έκανε κάποιες σύντομες δηλώσεις προς τη δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα προχώρησε μαζί με τους παρεβρισκόμενους προς το Δημοτικό Θέατρο Παπαδημητρίου, όπου και άλλος κόσμος τον περίμενε για να ξεκινήσει η εκδήλωση συμπαράστασης. Το θέατρο βρίσκεται απένταντι από το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας.

Η εκδήλωση αυτή είχε την ενεργό υποστήριξη απλών πολιτών αλλά και κινημάτων για την άμεση δημοκρατία.

Είναι εντυπωσιακή η προσέλευση του κόσμου: παρόλο που η είδηση δεν έχει διαδοθεί ιδιαίτερα, πάνω από 200 άτομα βρέθηκαν εκεί (σε μια δεδομένη χρονική στιγμή μέτρησα 150 καθήμενους). Εντυπωσιακή ήταν επίσης και η διασπορά των συμμετεχόντων: κάποιοι παρεβρισκόμενοι ήρθαν επί τούτου, μόνοι τους, από τις Σέρρες, τη Θεσσαλονίκη, την Κρήτη και την Κόρινθο! Στο γεμάτο θέατρο, λοιπόν, και μέσα σε ιδιαίτερη συγκίνηση, λόγω της θερμής υποδοχής που του επιφυλάχτηκε, ο κ. Αντωνίου έκανε την ομιλία του.

Μιας και μπορεί να βρει κανείς όλη την επιχειρηματολογία του, ή να δει το βίντεο της ομιλίας του, δεν θα καλύψω εδώ με λεπτομέρεια τα λεγόμενά του, αλλά θα αρκεστώ σε μια μικρή αναφορά σε αυτά που μου έναναν ιδιαίτερη εντύπωση. Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε ο κ. Αντωνίου, το Μνημόνιο είναι μια δανειακή σύμβαση η οποία όμως έχει αντικαταστήσει το ίδιο το Σύνταγμα: όπως και το Σύνταγμα, αναφέρει τις γενικές κατευθύνσεις της πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα και παραμέμππει στη συνέχεια σε νόμους που θα εξειδικεύουν αυτές τις κατευθύνσεις. Καταλύει δηλαδή το Σύνταγμα. “Αν είναι έτσι, να το δηλώσουμε επισήμως και να λεγόμαστε Τροϊτκιστάν” και όχι Ελλάδα, κι εμείς Τροϊκανοί!”, είπε χαρακτηριστικά. Βάση αυτής της δανειακής σύμβασης που υπογράψανε, αν δεν πληρώσουμε μία δόση, οι δανειστές μας μπορούν να προβούν σε κατάσχεση κάθε δημόσιας περιουσίας μας, χωρίς περιορισμό – εξ’ ου και τα δημοσιεύματα για τα νησιά μας! “Ποιος είναι ο λόγος νομίζετε που δεν υπεγράφη η σύμβαση για τον Αστακό;”, είπε, “γιατί δεν απάντησαν ποτέ γιατί δεν προχώρησε αυτή η σύμβαση; Αφού, το Ελληνικό κράτος δεν είχε δικαιοδοσία να υπογράψει τίποτα χωρίς τη συναίνεση των δανειστών του”. Μάλιστα, τυχόν δικαστική διένεξη που θα προκύψει (με πολίτες π.χ.) θα επιλύεται με το αγγλικό δίκαιο και όχι το ελληνικό, δηλαδή με το δίκαιο των δανειστών μας.

Επίσης έχει καταλυθεί το ίδιο το πολίτευμά μας, η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, καθώς καταργείται στην πράξη η διάκριση των εξουσιών (που είναι θεμελιακή για την Κοινοβ. Δημοκρ.). “Δεν έχει νόημα να πάει κανείς στον στρατό πια, πρέπει να αρνηθούν οι νέοι να πάνε στο στρατό αφού πλέον ο στρατός δεν ανήκει στη χώρα και θα χρησιμοποιηθεί και εναντίον των πολιτών της”, είπε χαρακτηριστικά.
“Ο κ. Παπούλιας είναι συγκατηγορούμενος διότι θα έπρεπε να έχει διαλύσει τη Βουλή”, είπε, τονίζοντας όμως ότι δεν έχει υπογράψει διάφορα προεδρικά διατάγματα μέχρι στιγμής. “Το Μνημόνιο προβλέπει οι ρυθμίσεις να γίνονται με Π.Δ. και όχι με νόμους, για να μην περνάνε από τη Βουλή”. “Κανονικά, όλοι οι βουλευτές που δεν συμφωνούν πρέπει να παραιτηθούν, να μην παραμένουν εκεί δίνοντας νομιμοποίηση σε αυτή τη Βουλή. Πώς θα στεκόταν τότε μία μονοκομματική Βουλή;”, είπε ο κ. Αντωνίου και στη συνέχεια προέτρεψε όλους μας “να μην αφήσουμε κανέναν τους να πλησιάσει τα μνημεία της χώρας και τα εθνικά σύμβολα στις εορτές (π.χ. 25η Μαρτίου), να μην πλησιάσει κανείς τους. [...] Σε αυτά τα χώματα χύθηκε αίμα για την ελευθερία, δεν μπορούν αυτοί να τα πουλάνε”. “Ο Τσολάκογλου καταδικάστηκε για εθνική αναξιότητα επειδή έδωσε το 1940 ως λεία πολέμου στρατιωτική περιουσία στους κατακτητές. Σε αυτούς που πουλάνε όλη την ελληνική γη για μια δανειακή σύμβαση, τι πρέπει να γίνει;” αναρωτήθηκε, τονίζοντας ότι τα χρήματα των δανείων αυτών, σύμφωνά πάντα με το ίδιο το Μνημόνιο, δεν προορίζονται για μισθούς και συντάξεις, όπως μας λένε, αλλά για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών!

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να γράψω γι’ αυτή την εξαίρετη μέρα. Με ιδιαίτερη χαρά, πάντως, διαπίστωσα ότι ο κ. Αντωνίου, δεν είναι ένας γραφικός τύπος που απλά “τα πήρε στο κρανίο”, αλλά ένας σοβαρός άνθρωπος που με μεθοδικότητα και πολύ δουλειά έκανε αυτό που θεώρησε καθήκον του. Με πολύ διάβασμα και έρευνα, βρήκε μόνος του όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις κατηγορίες του αλλά και τον νομικό τρόπο να τις θέσει σε “τροχιά”, μιας και μέχρι στιγμής κινείται χωρίς δικηγόρο – “όταν προσπάθησα να κινηθώ με δικηγόρο, ζημιά μου έκανε παρά καλό”, όπως μου είπε.

Αναφορικά με τυχόν βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε στον κ. Δημήτρη Αντωνίου, θα ενημέρωσω σύντομα και αφού υπάρξει συνεννόηση μαζί του. Προς το παρόν, και σε νομικό επίπεδο, δεν είναι επιθυμητή η όποια εμπλοκή. Οπότε, κλείνω προς το παρόν, αυτό το ρεπορτάζ με τα ίδια του τα λόγια:
Το πρόβλημα είναι η ηττοπάθεια. “Αυτοί δεν θα φερόντουσαν σαν λύκοι αν εμείς δεν φερόμασταν ως αρνιά. Ας γίνουμε εμείς λοιπόν λύκοι. Λυσσασμένοι λύκοι!”

Φοβούνται τους Αγανακτισμένους

Η απρόσμενα μαζική συγκέντρωση των αγανακτισμένων Ελλήνων τους έχει τρομάξει όλους. Πρόκειται ακριβώς γι’ αυτό που φοβάται το σύστημα: Το αυθόρμητο, μη ελεγχόμενο ξέσπασμα του κόσμου, την αυτοοργάνωση του ελληνικού λαού μακριά από κόμματα, εργατοπατέρες και κυβερνητικούς συνδικαλιστές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον χειμώνα που μας πέρασε κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι «όσο έχουμε το ΚΚΕ, τον Συνασπισμό, τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ δε φοβόμαστε τίποτα». Κι αυτό γιατί όλοι οι παραπάνω τόσο καιρό προσπαθούν να «μαντρώσουν» και να καθοδηγήσουν αυτή την αγανάκτηση μέσα στα δικά τους καλούπια, κάτι που φυσικά δεν ενοχλεί καθόλου το σύστημα γιατί είναι πάντα εντός των ελεγχόμενων ορίων.

Τι έκαναν κάθε φορά η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ; Ότι και τώρα. Μετά από κάθε κυβερνητική απόφαση για μέτρα που πίνουν το αίμα του λαού εξαγγέλλουν κινητοποιήσεις, για καμιά δεκαπενταριά μέρες αργότερα, να έχει ξεθυμάνει και η οργή του κόσμου, να μην είναι εν θερμώ, και τους πάνε μία βόλτα από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα και πριν καλά καλά φτάσουν έξω από τη βουλή, τους ζητάνε να διαλυθούν ησύχως και να πάνε στα σπίτια τους. Τα ίδια κάνει και ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ. Η Αλέκα έσπευσε κιόλας χθες να κάνει το άσπρο μαύρο λέγοντας ότι, τάχα, το σύστημα δε φοβάται από τέτοιες συγκεντρώσεις. Αλήθεια; και με τι τρομάζει κυρία Παπαρήγα το σύστημα ; Με τη νεκρανάσταση του υπαρκτού σοσιαλισμού; Μάλλον αυτή φοβάται ο Γιώργος Παπανδρέου κι έχει χάσει τον ύπνο του. Μην τυχόν και το ΚΚΕ κηρύξει την επανάσταση. Μόνο που δεν το βλέπουμε πολύ πρόθυμο, τελευταία, ούτε γι’ αυτό.

Τέλος πάντων, αυτό που η συστημική αριστερά έχει κρυφό καμάρι, ο κόσμος πλέον το χει τούμπανο. Τους έχει καταλάβει και τους έχει σιχαθεί όλους ο κόσμος. Η συγκέντρωση των αγανακτισμένων ήταν ένα ηχηρό χαστούκι σε όλο το πολιτικό προσωπικό, συμπεριλαμβανομένης της αριστεράς. Στέλεχος του Συνασπισμού (από τα σκληροπυρηνικά) υποστήριζε εχθές ότι «στο Σύνταγμα κατουράνε στον τάφο της Αριστεράς και η Αριστερά νομίζει ότι βρέχει». Παρ’ όλα αυτά ο Συνασπισμός κρατάει τουλάχιστον πιο φιλική στάση από το ΚΚΕ και δεν καταδικάζει τις συγκεντρώσεις για τις οποίες το ΚΚΕ σε λίγο θα μας πει ότι …διοργάνωσαν πράκτορες του ιμπεριαλισμού. Τα έχει ξανακάνει όμως αυτά. Τον περσινό Μάιο όταν αγανακτισμένοι απλοί πολίτες επιχείρησαν να μπουκάρουν στη Βουλή, το ΚΚΕ ήταν αυτό που τους απέτρεψε προστατεύοντας το κοινοβούλιο. Την επομένη μάλιστα μίλησε για ακροδεξιούς.

Αλλά και παλιά, το 1973 στο Πολυτεχνείο τα ίδια έκανε. Το ΚΚΕ όταν άναψε η σπίθα ήταν αρνητικό. Μόνο όταν είδε τη σπίθα να γίνεται φωτιά μπήκε μέσα και προσπάθησε να το ελέγξει.

Η χώρα έχει ανάγκη από το καινούργιο. Και αυτό μπορεί να γεννηθεί μόνο από την ανεξέλεγκτη ιερή αγανάκτηση των Ελλήνων, όταν από ιδιώτες αποφασίσουν να γίνουν ξανά πολίτες.

http://www.antinews.gr/2011/05/26/102700/

Σσσ... ησυχία τόπος λατρείας @ προσευχής (και Α' βοηθειών)

Και η Αλέκα τα λέει καλά και ο Αλέξης καλά τα λέει.
Αλλά δεν ακούνε ο ένας τον άλλον. Κι έτσι πάει κρίμα το καλό βόλτα στον γιαλό...
...στραβά ν' αρμενίζουμε...

Δεν ξέρω αν τον χειμώνα που θα έρθει θα καπνίζουν τα τζάκια των σπιτιών ή τα ερείπια ζωών και ζωών...

Ομως, απ' αυτόν τον επόμενο χειμώνα φαίνεται να βλέπει ακόμα πιο μακριά ο κ. Παπακωνσταντίνου

ο οποίος προσβλέπει «σε μελλοντικά (!) έσοδα που θα προέλθουν από αξιοποίηση νησιών»!!! Μάλιστα

ο άνθρωπος σκέπτεται να δώσει από τώρα αυτά τα μελλοντικά έσοδα «ως εγγυήσεις για μελλοντικό δανεισμό» - δεν θα έχει τέλος

η δήωση της χώρας!

Είναι απίστευτο, αλλά ο κ. Παπακωνσταντίνου πιστεύει ότι θα είναι στη θέση του και αύριο για να ξεπουλάει το μεθαύριο! ότι όπως τώρα πουλάει τη ΔΕΗ αύριο θα πουλήσει τη Ζάκυνθο.

Λογικόν!

Εκτός κι αν υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι η ΔΕΗ αξίζει λιγότερο απ' τη Ζάκυνθο. Ή τη Σκόπελο.

Αλήθεια, εκτός απ' τους πουλημένους, πόσοι άραγε να 'ναι οι Ελληνες πολίτες που δεν αντιλαμβάνονται ότι το ξεπούλημα των λιμανιών, του Ταμιευτηρίου, του ΟΠΑΠ, των δρόμων, ισοδυναμεί με διαμελισμό της χώρας;

Η Ελλάδα διαμελίζεται και ταυτοχρόνως αφοπλίζεται.

Με τι εργαλεία θα αναπτυχθεί; πώς θα αντιμετωπίσει το μέλλον; Με την ενέργεια, την έρευνα και όλες τις στρατηγικές υποδομές στα χέρια ποιων;

Η χώρα δένεται πισθάγκωνα.

Με σπασμένο ηθικό οι Ελληνες, σαν ηττημένοι σε πόλεμο, τίθενται υπό καθεστώς κατοχής.

Σήμερα και στο μέλλον η εργασία μας δεν θα παράγει κοινό πλούτο, έστω ανισοκατανεμόμενο, αλλά πλούτο για

τους Ιδιοκτήτες της χώρας.

Η Ελλάδα γίνεται κολλήγος - οι ημέρες μας μεροδούλι μεροφάι, η ζωή αναξιοπρεπής, τα παιδιά μας

κρέας για την ελεύθερη αγορά, χωρίς προοπτικές, χωρίς ορίζοντες, χωρίς ελπίδες.

Γιατί όλα αυτά;

Για να μη χάσουν κάποια (λίγα ή πολλά) λεφτά οι τοκογλύφοι, που, έτσι κι αλλοιώς, έχουν θησαυρίσει έως τετάρτης γενεάς;

*****

Ας προσέξουμε δύο σημεία: α) αν η κυβέρνηση προσπαθούσε όντως να βγάλει τη χώρα απ' την κρίση, θα διαβουλευόταν με τους πάντες, θα δοκίμαζε και κάποιες άλλες πολιτικές - τις δημόσιες επενδύσεις για παράδειγμα.

Ομως ο Παπανδρέου και η παρέα του μόνον ξεπουλάνε, μόνον φορολογούνε. Ξέρουν ότι αυτό βαθαίνει την κρίση (οι ίδιοι άλλωστε μας έμπασαν σε αυτήν) και το κάνουν σκοπίμως - συνεχίζουν το

κακό συνειδητά. Οχι επειδή είναι ηλίθιοι, αλλά διότι είναι ανδρείκελα - εκτελούν εντολές.

...........................................................................

β) Ολες οι κοινωνίες έχουν καθίκια - δηλαδή υψηλή και χαμηλή διαφθορά! και η ελληνική, και η γερμανική και όλες.

Εις ό,τι μας αφορά, τα καθίκια αυτά έχουν αναχθεί σε «προπατορικό αμάρτημα» όλων μας - μας φέρονται οι κυβερνώντες σαν να φταίμε όλοι για αυτά τα καθίκια (ενώ φταίνε οι ίδιοι), μας φέρονται σαν να είμαστε όλοι καθίκια

μας δημιουργούν σύνδρομο ενοχής. Και συνεπώς υποταγής. Παλιό το κόλπο (η αναγωγή δηλαδή της παθολογίας κάποιων σε γενικευμένο χαρακτηριστικό όλων) - ώς πότε θα πιάνει;

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.V.2011

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=278693

Πανάφραγκος

Ο Παπανδρέου εγκατέστησε στη χώρα μια Ξένη Δικτατορία και μας ζητά να την υπακούμε το ίδιο όπως ο ίδιος! Αυτό είναι η «συναίνεση»...

Μπλέξαμε!

Και δεν θα ξεμπλέξουμε...

Ο Παπανδρέου τύλιξε τη χώρα σε μια κόλλα χαρτί-το Μνημόνιο και την παρέδωσε στους σταυρωτές της.

Το Μνημόνιο ήταν ευθύς εξαρχής και σκοπίμως φαρμάκι. Τώρα η χώρα σύρεται ημιθανής -ο γιατρός της, η Τρόικα, της λέει ότι πεθαίνει.

Για να μην πεθάνει τώρα και να πεθάνει αργότερα ο γιατρός θέλει να της χορηγήσει δεύτερο φαρμάκι, το Μνημόνιο Δύο και σε αντίκρισμα της ζητάει ό,τι έχει και δεν έχει.

Μάλιστα,

πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά,

θέλουν οι ίδιοι, η Τρόικα, να αναλάβουν την εκποίηση του δημόσιου πλούτου της Ελλάδας,

να πουλάνε οι ίδιοι δηλαδή αυτά που οι ίδιοι θα αγοράζουν!!!

Λεηλασία

Λες κι έχει η χώρα χάσει πόλεμο.

......................................

Και οι Ελληνες, ξεφτιλισμένοι απ' τον ίδιο τους τον πρωθυπουργό διεθνώς, διασυρμένοι και διασυρόμενοι, παρακολουθούν ταπεινωμένοι κι άφωνοι τον αφανισμό τους.

Η Τρόικα έχει βρει και τα κάνει -η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, το ψητό λαχταριστό. Κι έτσι τώρα

παρόντος του απόντος Πρωθυπουργού -αυτού του ανδρείκελου- υπαγορεύει πολιτική η ίδια!

Υπαγορεύει πολιτική στην Ελλάδα όπως ένας δικτάτορας υπογορεύει συναίνεση. Μάλιστα εκδίδει έδικτον γι' αυτήν τη συναίνεση.

Με έναν λόγο καταργεί το πολίτευμα. Προσπαθεί να υποχρεώσει την αντιπολίτευση σε υποταγή στην κυβέρνηση -δηλαδή σε αυτοαναίρεση!!

Με αυτοκαταργημένη την κυβέρνηση και καταργημένη την αντιπολίτευση

εκτός από την εθνική ανεξαρτησία, χάνεται και η λαϊκή κυριαρχία.

.............................................................................

Πίστευε κανείς (ρητορικόν το ερώτημα) ότι τα ψέματα Παπανδρέου για να πάρει την εξουσία, δεν θα είχαν συνέπειες;

Οτι το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα για να περάσει ο Ψευτοθόδωρος το Μνημόνιο, δεν θα είχε συνέπειες;

Πίστευε κανείς ότι η άρση της ασυλίας της χώρας δεν θα έφερνε τους τοκογλύφους στο άβατο του Παρθενώνα;

* * *

Το πολίτευμα έχει καταργηθεί. Πολιτική υπαγορεύει με φάτσιο η Τρόικα. Την εκποίηση του δημόσιου πλούτου θα την κάνουν οι ίδιοι οι αγοραστές του.

Τα διατάγματα, τα τελεσίγραφα και τα διλήμματα άρχισαν: ή μας δίνετε ό,τι γουστάρουμε ή την πέμπτη δόση (της ηρωίνης) του δανείου σας δεν σας τη δίνουμε!

Κι αυτή είναι μόνον η αρχή.

Και τέλος δεν θα έχει...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.V.2011 stathis@enet.gr

Xάϊλ χέρι Καρατζαφέρη...

Εγράφη κι αυτό, πέρασε κι αυτό σχεδόν απαρατήρητο. Οι άνθρωποι -η κυβέρνηση των ανδρεικέλων- καταργούν ακόμα και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, έναν κέρβερο που έως τώρα ουδεμία κυβέρνηση είχε τολμήσει να χουφτώσει. Το αντικαθιστούν με τον ΟΔΔΗΧ, έναν ακόμα «ανεξάρτητο» φορέα -απ' αυτούς που μπαίνουν μέσα οι σκύλοι, αλέθουν κι ύστερα «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στη δικαιοσύνη», που έλεγε και ο πρώτος διδάξας κ. Σημίτης ο Coldman Sachs... ***** «Να βελτιώσουμε τις αδυναμίες» της ενημέρωσης, μας προτρέπει ο κ. Πρετεντέρης! Ο,τι πεις, μόνον μην κάνεις καμμιά αγωγή και στη γραμματική ή το συντακτικό...

Οταν ο Παπανδρέου έφερε το Μνημόνιο προς ψήφισιν στο Κοινοβούλιο, το εισήγαγε ως ένα απλό νομοσχέδιο που θα μπορούσε να υπερψηφισθεί από 151 βουλευτές και να γίνει νόμος του κράτους.

Το Μνημόνιο όμως μετέβαλε το διεθνές status της χώρας και τις διεθνείς της σχέσεις στον βαθμό που παραχωρούσε εθνικές, κυριαρχικές αρμοδιότητες σε άλλες εθνικές και διεθνείς οντότητες. Συνεπώς

και σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος μια τέτοια δραματική μεταβολή για να συντελεσθεί θα έπρεπε να υπερψηφισθεί από τα 3/5 της Βουλής, δηλαδή με την απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία.

Με έναν λόγο ο Παπανδρέου πέρασε το Μνημόνιο κάνοντας κοινοβουλευτικό πραξικόπημα!

*****

Αυτό το συνταρακτικό γεγονός κι αυτήν τη δόλια υπονομευτική για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία πράξη επεσήμαναν απ' την πρώτη στιγμή λίγοι πολιτικοί, λίγοι πανεπιστημιακοί (ανάμεσά τους ο καθηγητής και συνεργάτης της «Ε» κ. Κώστας Μπέης) καθώς και λίγοι δημοσιογράφοι.

Οι επισημάνσεις τους όμως, καθώς και οι διαμαρτυρίες πνίγηκαν μέσα στον ορυμαγδό της βροντώδους προπαγάνδας που συνόδευε υποστηρικτικά όλες τις κινήσεις του Παπανδρέου έως προσφάτως (όπου άρχισαν να παρατηρούνται οι πρώτες ρωγμές και αιτιάσεις).

Για το πραξικόπημα αυτό και τον πραξικοπηματία πρωθυπουργό που μετέτρεψε έτσι τον εαυτόν του σε ανδρείκελο και τη χώρα σε προτεκτοράτο, έγραφε κι ο «ναυτίλος» μετ' επιτάσεως -όπως

και πέντε έξι ακόμα συνάδελφοι, βοώντες εν τέλει όλοι μαζί εν ερήμω...

Προχθές οι καθηγητές κύριοι κύριοι Κασιμάτης, Μπέης, Γεωργιάδης, Κοντιάδης, Χρυσόγονος και Κατρούγκαλος ανέδειξαν (σε επιστημονική ημερίδα) ακριβώς αυτό το ζέον πρόβλημα, ζέον ως προς τις συνέπειές του για το πολίτευμα, αλλά και το πολιτικό σκηνικό.

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.

1) Είναι πλέον τόσον αδύναμος ο κοινοβουλευτισμός, ώστε να κάνει μέσα στο ίδιο το Κοινοβούλιο πραξικόπημα ο Πρωθυπουργός και τα άλλα κόμματα απλώς να διαμαρτύρονται; (όσα διαμαρτυρήθηκαν)...

2) Ποιο κύρος διεκδικούν τα κόμματα για το Κοινοβούλιο όταν ανέχονται να του καίει το πνεύμα ο όποιος ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης;

3) Ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν γνωρίζει το Σύνταγμα; Τι έχει ορκισθεί να διαφυλάττει και να υπηρετεί; τις αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ ή τον θεμελιώδη Νόμο του Πολιτεύματος; Τι εποπτεύει, προσέχει και υπερασπίζεται; τη Δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία ή τα καραγκιοζιλίκια που μετέτρεψαν τη χώρα σε λεία για τους τραπεζίτες και τους τοκογλύφους;

Τέλος, εγείρεται και το ερώτημα της νομιμότητας!

Τι νομιμότητα έχουν όλες οι πράξεις ενός Πρωθυπουργού που έχει κάνει κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, τι νομιμότητα έχει η κυβέρνησή του -τα πρόσωπα που την απαρτίζουν- τι νομιμότητα έχουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όταν παρανομούν παραβιάζοντας το Σύνταγμα.

Αλλά, και ποιας νομιμότητας απολαύουν τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής, όταν βλέπουν να καταστρατηγείται το Σύνταγμα και δεν «βγαίνουν στο κλαρί»;...

Το ΠΑΣΟΚ είχε ανέκαθεν κακή σχέση με τους θεσμούς. Ο Παπανδρέου όμως το 'χει παρακάνει,

με το έτσι θέλω κάνει ό,τι θέλει.

Ακόμα και δότη οργάνων έκανε σύμπαν το ελληνικό έθνος χωρίς να ρωτήσει ουδέναν ο άνθρωπος.

Ομως το Σύνταγμα δεν είναι «δότης οργάνων» ή άρθρων, ώστε να τηρείται επιλεκτικά επιτρέποντας, εν προκειμένω, στον κάθε τυχάρπαστο να λεηλατεί τη χώρα, συγκυρίας ένεκεν και ευκαιρίας δοθείσης,

είτε έλληνας πρωθυπουργός είναι, είτε γερμανός τραπεζίτης, είτε τούρκος στρατοκράτης...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 15.IV.2011 stathis@enet.gr

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=267494      

ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Το παρακάτω κείμενο το έλαβα σήμερα το πρωί.

Είναι μία υγρή ημέρα σε ένα μικρό χωριό. Βρέχει ακατάπαυστα και οι δρόμοι είναι άδειοι. Οι καιροί είναι δύσκολοι, όλοι χρωστάνε και ο καθένας ζει με πίστωση.

Αυτή τη συγκεκριμένη μέρα, ένας πλούσιος Γερμανός τουρίστας οδηγεί μέσα από το χωριό, σταματά σε ένα τοπικό ξενοδοχείο, αφήνει €100 στο γραφείο της ρεσεψιόν, λέγοντας στον ξενοδόχο ότι θέλει να ελέγξει τα επάνω δωμάτια ώστε να βρει κάποιο για να περάσει τη νύχτα.
Ο ξενοδόχος του δίνει μερικά κλειδιά και μόλις ο επισκέπτης αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά, αρπάζει τα €100 από το τραπέζι και τρέχει στο διπλανό κατάστημα του χασάπη για να ξεπληρώσει το χρέος του.

Ο χασάπης παίρνει τα €100 και αμέσως πάει λίγο πιο κάτω για να ξεπληρώσει το χρέος του στον χοιροτρόφο.

Μετά ο χοιροτρόφος σπεύδει με τα €100 να πληρώσει τον λογαριασμό του στον προμηθευτή ζωοτροφών.

Ο τύπος που δουλεύει εκεί λαμβάνει τα €100 και τρέχει να πληρώσει τα ποτά που χρωστάει στο μπαράκι του χωριού.

Ο ιδιοκτήτης του μπαρ δίνει πονηρά κάτω από το τραπέζι τα €100 που χρωστούσε σε μία γυναίκα θαμώνα του μπαρ, η οποία τον τελευταίο καιρό έχει μείνει άνεργη και έχει αναγκαστεί να προσφέρει έξτρα υπηρεσίες σε μοναχικούς άντρες.

Η γυναίκα χώνει τα €100 βαθιά μέσα στην τσέπη του τζην της και με γοργό βήμα καταφτάνει στο ξενοδοχείο που βρίσκεται ο Γερμανός τουρίστας. Επιτέλους ξεπληρώνει εκείνο το δωμάτιο που είχε νοικιάσει πριν μερικές ημέρες.

Τα €100  τα παραλαμβάνει, ποιος άλλος, ο ξενοδόχος. Τα ακουμπά αμέσως στο τραπέζι, εκεί που τα είχε αφήσει ο πλούσιος τουρίστας, έτσι ώστε να μην κινήσει την παραμικρή υποψία.

Ο Γερμανός, μετά από λίγο, κατεβαίνει από τα σκαλιά, δηλώνοντας ότι δεν του άρεσε κάποιο από τα δωμάτια. Παίρνει τα €100 πίσω, μπαίνει στο αυτοκίνητό του και εγκαταλείπει το χωριό.

Κανένας δεν παρήγαγε τίποτα. Κανένας δεν κέρδισε τίποτα. Όμως οι κάτοικοι του χωριού έπαψαν να χρωστούν και μπορούν τώρα να ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία.

Κάπως έτσι, λειτουργούν τα περιβόητα πακέτα διάσωσης... κυρίες και κύριοι  !

Tο κρυφό σχολειό των κλόουν

Αν τα ψέματα, τις ανακρίβειες και τις κουτοπονηριές που ξεφουρνίζει ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων ο Παπανδρέου, αναλόγως τις ομόλαγε ένας Αγγλος πρωθυπουργός στη Βουλή των Κοινοτήτων, δεν θα γινόταν και τίποτα. Δεν είναι καλύτεροι. Ο Μπλαιρ τούς είχε φλομώσει στο ψέμα, το ίδιο και ο Μπράουν, στα ίχνη τους τώρα ο Κάμερον. Τα ίδια και στη Γαλλική Βουλή - ο Σαρκοζύ διαπρέπει στην μπαρούφα, για να μην πούμε για τη δυστυχή Ιταλία και τον Μπερλουσκόνι της. Κι όμως! ούτε η γηραιά Αλβιών, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ιταλία σχετίζονται με την (καθυστερημένη) καθ' ημάς Ανατολή! πώς λοιπόν και οθωμανοφέρνουν έτσι, μετανεωτερικέ γιατρέ μου;

Μειώνουν στο 50% τα κονδύλια για τα ΑΕΙ...
Ετσι, χωρίς να ανοίξει μύτη και να ιδρώσει αυτί.
Σε μια κοινωνία όπου έτσι κι αλλοιώς οι δαπάνες για την εκπαίδευση είναι χρόνια τώρα υποπολλαπλάσιες απ' τις μίζες για τους εξοπλισμούς ή απ' τις μίζες για τις Ζημενσοδουλειές, περικόπτονται κι άλλο τα κονδύλια για την εκπαίδευση...
Tους κοιτάμε σαν χαζοί, άλλοι μουδιασμένοι, άλλοι φοβισμένοι, άλλοι με οργή, αλλά όλοι ή σχεδόν όλοι σαν θεατές.
Πληρώνουν κλεφτρόνια, ήτοι Συμβούλους Υψηλής Κλεπτικής Τέχνης για να τους βοηθήσουν στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την ίδια ώρα κλείνουν 28 παιδικές κι εφηβικές βιβλιοθήκες που διακινούσαν περίπου 700 βιβλία ημερησίως σε χιλιάδες πιτσιρίκια και νεαρούς απομακρυσμένων κυρίως περιοχών - εκεί όπου ακόμα οι βιβλιοθήκες είναι κύτταρα ζωής! Οπως στη Μύκη, Πομακοχώρι της Ξάνθης...
Κι εμείς το τρώμε κι αυτό.
Θλιμμένοι μεν, οργισμένοι ίσως, αλλά το τρώμε.
Συνηθίσαμε τα μικρά και τα μεγάλα καθημερινά εγκλήματα γύρω μας να γίνονται παντού...
...στα μαγαζιά που κλείνουν το ένα ύστερα απ' το άλλο, στις γειτονιές μας που συννεφιάζουν όλο και πιο πολύ μέσα στην άνοιξη. Συνηθίσαμε να ακούμε για φίλους που έχασαν τη δουλειά τους, μαθαίνουμε για το νοικοκυριό της διπλανής πόρτας που το ζώνει πια η ανάγκη και η αγωνία, ακούμε για περιπτώσεις αυτοκτονίας ανθρώπων για οικονομικούς λόγους, σφίγγεται η καρδιά μας, σφίγγουμε τα δόντια και κατεβάζουμε το κεφάλι. Αποστρέφουμε το πρόσωπο. Μας εκπαίδευσαν σε αυτό, μας είπανε κοπρίτες. Χαραμοφάηδες. Αχαΐρευτους. Διεφθαρμένους. Αν κάποτε φοβούνταν την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό μας, τώρα δεν τα φοβούνται πια...
Κι αυτοί εκεί! Ανίκανοι, συσκέπτονται επτά ώρες στο Υπουργικό Συμβούλιο, απλώς «για να ανταλλάξουν απόψεις» (!!!), ξαναμαζεύονται την επομένη πάλι στο Υπουργικό Συμβούλιο και βάζει στους Υπουργούς ...τεστ (!) ο Γιωργάκης, «γράψε μου, Λοβέρδε, τι θα κάνεις τους επόμενους τρεις μήνες» (!!) Κι εμείς απελπισμένοι κοιτάζουμε τα παπούτσια μας. Λες και ο Μαλθάκας είναι το ριζικό μας, λες και κάτι καλύτερο δεν αξίζουμε λες και τα παιδιά μας πρέπει να πουληθούν εδώ και τώρα στο μέλλον των 500 Ευρώ, για να μείνει πάμπλουτος ο φοροφυγάς, ο τοκογλύφος, ο μιζαδόρος και ο αεριτζής.
«Στη γειτονιά μου», μου γράφει ο αναγνώστης της «Ε» κ. Α.Σ. «άνοιξε πριν λίγες μέρες πολυτελέστατο ενεχυροδανειστήριο, κατάστημα γωνία. Αγορά χρυσού, ενέχυρα αντικείμενα, ακίνητα, όλα τα παίρνει. Θλίβομαι».
(Ουπς! μόλις χάσαμε 280 εκατομμύρια Ευρώ που θα απορροφούσαμε από κοινοτικούς πόρους για νέες θέσεις εργασίας, διότι στο μεταξύ δεν προκάναμε να φτιάξουμε τις θέσεις εργασίας που χρειάζονταν για να διαχειριστούν αυτό το πρόγραμμα. Στην άλλη ζωή...)
Θλίψη με σάουντρακ τον κ. Πεταλωτή.
Μια γιγάντια λερναία ύδρα ανοησίας, ένα κεφάλι τής κόβεις δύο μαλακίες σού λέει, όπως ότι «δεν θα σου εξισώσει -ίσως- του χρόνου το πετρέλαιο θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης» -και σου το λέει σαν να σου κάνει χάρη ο γελοίος- και όπως
ότι το «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω» είναι «σύνθημα μίσους» (σ.σ.: θα φορεθεί πολύ αυτή η έκφραση).
Το «γιαουρτώνω - γιαουρτώνω» τι είναι; σύνθημα «εχθροπάθειας»;
Εχουμε πέσει χαμηλά.
Και θα πέσουμε ακόμα χαμηλότερα.
Οσο θα βαθαίνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, τόσο θα βαθαίνει και η κρίση.
Κι όσον πιο προφανές γίνεται το παράλογον μιας τέτοιας κατάστασης, τόσον πιο πολλή βλακεία θα παράγει η προπαγάνδα για να το συσκοτίζει...

Θλίψη συστημική...

Θλίψη συστηματική...

ΝΑΥΤΙΛΟΣ

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=264182

ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Μ'αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά γαμιέται στα γέλια.¨Ασε που έδιωξε κανα δυο που δε μου άρεσε η μούρη τους.

M'αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον, γιατί θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. Ασε που όλο και κάτι θα στέλνουν τις γιορτές.

Μ'αρεσει που η βενζίνη είναι απλησίαστη και κουνάω λιγότερο το αμάξι, γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια, κάνω καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε τσάρκα με το αμάξι στην εθνική. Ασε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.

Μ' αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες, τουλάχιστον.

Μ' αρέσει που οι σερβιτόροι άρχισαν να λένε πάλι ευχαριστώ όσα λίγα και να είναι τα tips και αν τους δώσουν.

Μ' αρέσει που για τις γκόμενες είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.

Μ'αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια, έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζουκια.

Μ'αρέσει που ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια, αποτελεί το 2%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει ένα μισθό.

Μ'αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. Δεν άντεχα να περιμένω σε ουρές όρθιος.

Μ'αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

Μ'αρέσει που μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι 'Τι σου λείπει ρε μαλάκα? Τη δουλειά σου την έχεις, το αμαξάκι σου, τι άλλο θες?'

Μ'αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια και αν πέσεις σε τέτοιον, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ.

Μ'αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από 'σπάταλος' έγινα 'προνοητικός 'γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα.

Μ'αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιους.

Μ'αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

Μ'αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

Μ'αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν 'Ρε τον τεμπέλη'..

Μ'αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας,όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και 2ο παγκόσμιο. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο.