Φοβούνται τους Αγανακτισμένους

Η απρόσμενα μαζική συγκέντρωση των αγανακτισμένων Ελλήνων τους έχει τρομάξει όλους. Πρόκειται ακριβώς γι’ αυτό που φοβάται το σύστημα: Το αυθόρμητο, μη ελεγχόμενο ξέσπασμα του κόσμου, την αυτοοργάνωση του ελληνικού λαού μακριά από κόμματα, εργατοπατέρες και κυβερνητικούς συνδικαλιστές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον χειμώνα που μας πέρασε κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι «όσο έχουμε το ΚΚΕ, τον Συνασπισμό, τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ δε φοβόμαστε τίποτα». Κι αυτό γιατί όλοι οι παραπάνω τόσο καιρό προσπαθούν να «μαντρώσουν» και να καθοδηγήσουν αυτή την αγανάκτηση μέσα στα δικά τους καλούπια, κάτι που φυσικά δεν ενοχλεί καθόλου το σύστημα γιατί είναι πάντα εντός των ελεγχόμενων ορίων.

Τι έκαναν κάθε φορά η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ; Ότι και τώρα. Μετά από κάθε κυβερνητική απόφαση για μέτρα που πίνουν το αίμα του λαού εξαγγέλλουν κινητοποιήσεις, για καμιά δεκαπενταριά μέρες αργότερα, να έχει ξεθυμάνει και η οργή του κόσμου, να μην είναι εν θερμώ, και τους πάνε μία βόλτα από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα και πριν καλά καλά φτάσουν έξω από τη βουλή, τους ζητάνε να διαλυθούν ησύχως και να πάνε στα σπίτια τους. Τα ίδια κάνει και ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ. Η Αλέκα έσπευσε κιόλας χθες να κάνει το άσπρο μαύρο λέγοντας ότι, τάχα, το σύστημα δε φοβάται από τέτοιες συγκεντρώσεις. Αλήθεια; και με τι τρομάζει κυρία Παπαρήγα το σύστημα ; Με τη νεκρανάσταση του υπαρκτού σοσιαλισμού; Μάλλον αυτή φοβάται ο Γιώργος Παπανδρέου κι έχει χάσει τον ύπνο του. Μην τυχόν και το ΚΚΕ κηρύξει την επανάσταση. Μόνο που δεν το βλέπουμε πολύ πρόθυμο, τελευταία, ούτε γι’ αυτό.

Τέλος πάντων, αυτό που η συστημική αριστερά έχει κρυφό καμάρι, ο κόσμος πλέον το χει τούμπανο. Τους έχει καταλάβει και τους έχει σιχαθεί όλους ο κόσμος. Η συγκέντρωση των αγανακτισμένων ήταν ένα ηχηρό χαστούκι σε όλο το πολιτικό προσωπικό, συμπεριλαμβανομένης της αριστεράς. Στέλεχος του Συνασπισμού (από τα σκληροπυρηνικά) υποστήριζε εχθές ότι «στο Σύνταγμα κατουράνε στον τάφο της Αριστεράς και η Αριστερά νομίζει ότι βρέχει». Παρ’ όλα αυτά ο Συνασπισμός κρατάει τουλάχιστον πιο φιλική στάση από το ΚΚΕ και δεν καταδικάζει τις συγκεντρώσεις για τις οποίες το ΚΚΕ σε λίγο θα μας πει ότι …διοργάνωσαν πράκτορες του ιμπεριαλισμού. Τα έχει ξανακάνει όμως αυτά. Τον περσινό Μάιο όταν αγανακτισμένοι απλοί πολίτες επιχείρησαν να μπουκάρουν στη Βουλή, το ΚΚΕ ήταν αυτό που τους απέτρεψε προστατεύοντας το κοινοβούλιο. Την επομένη μάλιστα μίλησε για ακροδεξιούς.

Αλλά και παλιά, το 1973 στο Πολυτεχνείο τα ίδια έκανε. Το ΚΚΕ όταν άναψε η σπίθα ήταν αρνητικό. Μόνο όταν είδε τη σπίθα να γίνεται φωτιά μπήκε μέσα και προσπάθησε να το ελέγξει.

Η χώρα έχει ανάγκη από το καινούργιο. Και αυτό μπορεί να γεννηθεί μόνο από την ανεξέλεγκτη ιερή αγανάκτηση των Ελλήνων, όταν από ιδιώτες αποφασίσουν να γίνουν ξανά πολίτες.

http://www.antinews.gr/2011/05/26/102700/

Σσσ... ησυχία τόπος λατρείας @ προσευχής (και Α' βοηθειών)

Και η Αλέκα τα λέει καλά και ο Αλέξης καλά τα λέει.
Αλλά δεν ακούνε ο ένας τον άλλον. Κι έτσι πάει κρίμα το καλό βόλτα στον γιαλό...
...στραβά ν' αρμενίζουμε...

Δεν ξέρω αν τον χειμώνα που θα έρθει θα καπνίζουν τα τζάκια των σπιτιών ή τα ερείπια ζωών και ζωών...

Ομως, απ' αυτόν τον επόμενο χειμώνα φαίνεται να βλέπει ακόμα πιο μακριά ο κ. Παπακωνσταντίνου

ο οποίος προσβλέπει «σε μελλοντικά (!) έσοδα που θα προέλθουν από αξιοποίηση νησιών»!!! Μάλιστα

ο άνθρωπος σκέπτεται να δώσει από τώρα αυτά τα μελλοντικά έσοδα «ως εγγυήσεις για μελλοντικό δανεισμό» - δεν θα έχει τέλος

η δήωση της χώρας!

Είναι απίστευτο, αλλά ο κ. Παπακωνσταντίνου πιστεύει ότι θα είναι στη θέση του και αύριο για να ξεπουλάει το μεθαύριο! ότι όπως τώρα πουλάει τη ΔΕΗ αύριο θα πουλήσει τη Ζάκυνθο.

Λογικόν!

Εκτός κι αν υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι η ΔΕΗ αξίζει λιγότερο απ' τη Ζάκυνθο. Ή τη Σκόπελο.

Αλήθεια, εκτός απ' τους πουλημένους, πόσοι άραγε να 'ναι οι Ελληνες πολίτες που δεν αντιλαμβάνονται ότι το ξεπούλημα των λιμανιών, του Ταμιευτηρίου, του ΟΠΑΠ, των δρόμων, ισοδυναμεί με διαμελισμό της χώρας;

Η Ελλάδα διαμελίζεται και ταυτοχρόνως αφοπλίζεται.

Με τι εργαλεία θα αναπτυχθεί; πώς θα αντιμετωπίσει το μέλλον; Με την ενέργεια, την έρευνα και όλες τις στρατηγικές υποδομές στα χέρια ποιων;

Η χώρα δένεται πισθάγκωνα.

Με σπασμένο ηθικό οι Ελληνες, σαν ηττημένοι σε πόλεμο, τίθενται υπό καθεστώς κατοχής.

Σήμερα και στο μέλλον η εργασία μας δεν θα παράγει κοινό πλούτο, έστω ανισοκατανεμόμενο, αλλά πλούτο για

τους Ιδιοκτήτες της χώρας.

Η Ελλάδα γίνεται κολλήγος - οι ημέρες μας μεροδούλι μεροφάι, η ζωή αναξιοπρεπής, τα παιδιά μας

κρέας για την ελεύθερη αγορά, χωρίς προοπτικές, χωρίς ορίζοντες, χωρίς ελπίδες.

Γιατί όλα αυτά;

Για να μη χάσουν κάποια (λίγα ή πολλά) λεφτά οι τοκογλύφοι, που, έτσι κι αλλοιώς, έχουν θησαυρίσει έως τετάρτης γενεάς;

*****

Ας προσέξουμε δύο σημεία: α) αν η κυβέρνηση προσπαθούσε όντως να βγάλει τη χώρα απ' την κρίση, θα διαβουλευόταν με τους πάντες, θα δοκίμαζε και κάποιες άλλες πολιτικές - τις δημόσιες επενδύσεις για παράδειγμα.

Ομως ο Παπανδρέου και η παρέα του μόνον ξεπουλάνε, μόνον φορολογούνε. Ξέρουν ότι αυτό βαθαίνει την κρίση (οι ίδιοι άλλωστε μας έμπασαν σε αυτήν) και το κάνουν σκοπίμως - συνεχίζουν το

κακό συνειδητά. Οχι επειδή είναι ηλίθιοι, αλλά διότι είναι ανδρείκελα - εκτελούν εντολές.

...........................................................................

β) Ολες οι κοινωνίες έχουν καθίκια - δηλαδή υψηλή και χαμηλή διαφθορά! και η ελληνική, και η γερμανική και όλες.

Εις ό,τι μας αφορά, τα καθίκια αυτά έχουν αναχθεί σε «προπατορικό αμάρτημα» όλων μας - μας φέρονται οι κυβερνώντες σαν να φταίμε όλοι για αυτά τα καθίκια (ενώ φταίνε οι ίδιοι), μας φέρονται σαν να είμαστε όλοι καθίκια

μας δημιουργούν σύνδρομο ενοχής. Και συνεπώς υποταγής. Παλιό το κόλπο (η αναγωγή δηλαδή της παθολογίας κάποιων σε γενικευμένο χαρακτηριστικό όλων) - ώς πότε θα πιάνει;

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.V.2011

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=278693

Πανάφραγκος

Ο Παπανδρέου εγκατέστησε στη χώρα μια Ξένη Δικτατορία και μας ζητά να την υπακούμε το ίδιο όπως ο ίδιος! Αυτό είναι η «συναίνεση»...

Μπλέξαμε!

Και δεν θα ξεμπλέξουμε...

Ο Παπανδρέου τύλιξε τη χώρα σε μια κόλλα χαρτί-το Μνημόνιο και την παρέδωσε στους σταυρωτές της.

Το Μνημόνιο ήταν ευθύς εξαρχής και σκοπίμως φαρμάκι. Τώρα η χώρα σύρεται ημιθανής -ο γιατρός της, η Τρόικα, της λέει ότι πεθαίνει.

Για να μην πεθάνει τώρα και να πεθάνει αργότερα ο γιατρός θέλει να της χορηγήσει δεύτερο φαρμάκι, το Μνημόνιο Δύο και σε αντίκρισμα της ζητάει ό,τι έχει και δεν έχει.

Μάλιστα,

πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά,

θέλουν οι ίδιοι, η Τρόικα, να αναλάβουν την εκποίηση του δημόσιου πλούτου της Ελλάδας,

να πουλάνε οι ίδιοι δηλαδή αυτά που οι ίδιοι θα αγοράζουν!!!

Λεηλασία

Λες κι έχει η χώρα χάσει πόλεμο.

......................................

Και οι Ελληνες, ξεφτιλισμένοι απ' τον ίδιο τους τον πρωθυπουργό διεθνώς, διασυρμένοι και διασυρόμενοι, παρακολουθούν ταπεινωμένοι κι άφωνοι τον αφανισμό τους.

Η Τρόικα έχει βρει και τα κάνει -η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, το ψητό λαχταριστό. Κι έτσι τώρα

παρόντος του απόντος Πρωθυπουργού -αυτού του ανδρείκελου- υπαγορεύει πολιτική η ίδια!

Υπαγορεύει πολιτική στην Ελλάδα όπως ένας δικτάτορας υπογορεύει συναίνεση. Μάλιστα εκδίδει έδικτον γι' αυτήν τη συναίνεση.

Με έναν λόγο καταργεί το πολίτευμα. Προσπαθεί να υποχρεώσει την αντιπολίτευση σε υποταγή στην κυβέρνηση -δηλαδή σε αυτοαναίρεση!!

Με αυτοκαταργημένη την κυβέρνηση και καταργημένη την αντιπολίτευση

εκτός από την εθνική ανεξαρτησία, χάνεται και η λαϊκή κυριαρχία.

.............................................................................

Πίστευε κανείς (ρητορικόν το ερώτημα) ότι τα ψέματα Παπανδρέου για να πάρει την εξουσία, δεν θα είχαν συνέπειες;

Οτι το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα για να περάσει ο Ψευτοθόδωρος το Μνημόνιο, δεν θα είχε συνέπειες;

Πίστευε κανείς ότι η άρση της ασυλίας της χώρας δεν θα έφερνε τους τοκογλύφους στο άβατο του Παρθενώνα;

* * *

Το πολίτευμα έχει καταργηθεί. Πολιτική υπαγορεύει με φάτσιο η Τρόικα. Την εκποίηση του δημόσιου πλούτου θα την κάνουν οι ίδιοι οι αγοραστές του.

Τα διατάγματα, τα τελεσίγραφα και τα διλήμματα άρχισαν: ή μας δίνετε ό,τι γουστάρουμε ή την πέμπτη δόση (της ηρωίνης) του δανείου σας δεν σας τη δίνουμε!

Κι αυτή είναι μόνον η αρχή.

Και τέλος δεν θα έχει...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.V.2011 stathis@enet.gr

Xάϊλ χέρι Καρατζαφέρη...

Εγράφη κι αυτό, πέρασε κι αυτό σχεδόν απαρατήρητο. Οι άνθρωποι -η κυβέρνηση των ανδρεικέλων- καταργούν ακόμα και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, έναν κέρβερο που έως τώρα ουδεμία κυβέρνηση είχε τολμήσει να χουφτώσει. Το αντικαθιστούν με τον ΟΔΔΗΧ, έναν ακόμα «ανεξάρτητο» φορέα -απ' αυτούς που μπαίνουν μέσα οι σκύλοι, αλέθουν κι ύστερα «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στη δικαιοσύνη», που έλεγε και ο πρώτος διδάξας κ. Σημίτης ο Coldman Sachs... ***** «Να βελτιώσουμε τις αδυναμίες» της ενημέρωσης, μας προτρέπει ο κ. Πρετεντέρης! Ο,τι πεις, μόνον μην κάνεις καμμιά αγωγή και στη γραμματική ή το συντακτικό...

Οταν ο Παπανδρέου έφερε το Μνημόνιο προς ψήφισιν στο Κοινοβούλιο, το εισήγαγε ως ένα απλό νομοσχέδιο που θα μπορούσε να υπερψηφισθεί από 151 βουλευτές και να γίνει νόμος του κράτους.

Το Μνημόνιο όμως μετέβαλε το διεθνές status της χώρας και τις διεθνείς της σχέσεις στον βαθμό που παραχωρούσε εθνικές, κυριαρχικές αρμοδιότητες σε άλλες εθνικές και διεθνείς οντότητες. Συνεπώς

και σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος μια τέτοια δραματική μεταβολή για να συντελεσθεί θα έπρεπε να υπερψηφισθεί από τα 3/5 της Βουλής, δηλαδή με την απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία.

Με έναν λόγο ο Παπανδρέου πέρασε το Μνημόνιο κάνοντας κοινοβουλευτικό πραξικόπημα!

*****

Αυτό το συνταρακτικό γεγονός κι αυτήν τη δόλια υπονομευτική για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία πράξη επεσήμαναν απ' την πρώτη στιγμή λίγοι πολιτικοί, λίγοι πανεπιστημιακοί (ανάμεσά τους ο καθηγητής και συνεργάτης της «Ε» κ. Κώστας Μπέης) καθώς και λίγοι δημοσιογράφοι.

Οι επισημάνσεις τους όμως, καθώς και οι διαμαρτυρίες πνίγηκαν μέσα στον ορυμαγδό της βροντώδους προπαγάνδας που συνόδευε υποστηρικτικά όλες τις κινήσεις του Παπανδρέου έως προσφάτως (όπου άρχισαν να παρατηρούνται οι πρώτες ρωγμές και αιτιάσεις).

Για το πραξικόπημα αυτό και τον πραξικοπηματία πρωθυπουργό που μετέτρεψε έτσι τον εαυτόν του σε ανδρείκελο και τη χώρα σε προτεκτοράτο, έγραφε κι ο «ναυτίλος» μετ' επιτάσεως -όπως

και πέντε έξι ακόμα συνάδελφοι, βοώντες εν τέλει όλοι μαζί εν ερήμω...

Προχθές οι καθηγητές κύριοι κύριοι Κασιμάτης, Μπέης, Γεωργιάδης, Κοντιάδης, Χρυσόγονος και Κατρούγκαλος ανέδειξαν (σε επιστημονική ημερίδα) ακριβώς αυτό το ζέον πρόβλημα, ζέον ως προς τις συνέπειές του για το πολίτευμα, αλλά και το πολιτικό σκηνικό.

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.

1) Είναι πλέον τόσον αδύναμος ο κοινοβουλευτισμός, ώστε να κάνει μέσα στο ίδιο το Κοινοβούλιο πραξικόπημα ο Πρωθυπουργός και τα άλλα κόμματα απλώς να διαμαρτύρονται; (όσα διαμαρτυρήθηκαν)...

2) Ποιο κύρος διεκδικούν τα κόμματα για το Κοινοβούλιο όταν ανέχονται να του καίει το πνεύμα ο όποιος ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης;

3) Ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν γνωρίζει το Σύνταγμα; Τι έχει ορκισθεί να διαφυλάττει και να υπηρετεί; τις αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ ή τον θεμελιώδη Νόμο του Πολιτεύματος; Τι εποπτεύει, προσέχει και υπερασπίζεται; τη Δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία ή τα καραγκιοζιλίκια που μετέτρεψαν τη χώρα σε λεία για τους τραπεζίτες και τους τοκογλύφους;

Τέλος, εγείρεται και το ερώτημα της νομιμότητας!

Τι νομιμότητα έχουν όλες οι πράξεις ενός Πρωθυπουργού που έχει κάνει κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, τι νομιμότητα έχει η κυβέρνησή του -τα πρόσωπα που την απαρτίζουν- τι νομιμότητα έχουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όταν παρανομούν παραβιάζοντας το Σύνταγμα.

Αλλά, και ποιας νομιμότητας απολαύουν τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής, όταν βλέπουν να καταστρατηγείται το Σύνταγμα και δεν «βγαίνουν στο κλαρί»;...

Το ΠΑΣΟΚ είχε ανέκαθεν κακή σχέση με τους θεσμούς. Ο Παπανδρέου όμως το 'χει παρακάνει,

με το έτσι θέλω κάνει ό,τι θέλει.

Ακόμα και δότη οργάνων έκανε σύμπαν το ελληνικό έθνος χωρίς να ρωτήσει ουδέναν ο άνθρωπος.

Ομως το Σύνταγμα δεν είναι «δότης οργάνων» ή άρθρων, ώστε να τηρείται επιλεκτικά επιτρέποντας, εν προκειμένω, στον κάθε τυχάρπαστο να λεηλατεί τη χώρα, συγκυρίας ένεκεν και ευκαιρίας δοθείσης,

είτε έλληνας πρωθυπουργός είναι, είτε γερμανός τραπεζίτης, είτε τούρκος στρατοκράτης...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 15.IV.2011 stathis@enet.gr

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=267494      

ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Το παρακάτω κείμενο το έλαβα σήμερα το πρωί.

Είναι μία υγρή ημέρα σε ένα μικρό χωριό. Βρέχει ακατάπαυστα και οι δρόμοι είναι άδειοι. Οι καιροί είναι δύσκολοι, όλοι χρωστάνε και ο καθένας ζει με πίστωση.

Αυτή τη συγκεκριμένη μέρα, ένας πλούσιος Γερμανός τουρίστας οδηγεί μέσα από το χωριό, σταματά σε ένα τοπικό ξενοδοχείο, αφήνει €100 στο γραφείο της ρεσεψιόν, λέγοντας στον ξενοδόχο ότι θέλει να ελέγξει τα επάνω δωμάτια ώστε να βρει κάποιο για να περάσει τη νύχτα.
Ο ξενοδόχος του δίνει μερικά κλειδιά και μόλις ο επισκέπτης αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά, αρπάζει τα €100 από το τραπέζι και τρέχει στο διπλανό κατάστημα του χασάπη για να ξεπληρώσει το χρέος του.

Ο χασάπης παίρνει τα €100 και αμέσως πάει λίγο πιο κάτω για να ξεπληρώσει το χρέος του στον χοιροτρόφο.

Μετά ο χοιροτρόφος σπεύδει με τα €100 να πληρώσει τον λογαριασμό του στον προμηθευτή ζωοτροφών.

Ο τύπος που δουλεύει εκεί λαμβάνει τα €100 και τρέχει να πληρώσει τα ποτά που χρωστάει στο μπαράκι του χωριού.

Ο ιδιοκτήτης του μπαρ δίνει πονηρά κάτω από το τραπέζι τα €100 που χρωστούσε σε μία γυναίκα θαμώνα του μπαρ, η οποία τον τελευταίο καιρό έχει μείνει άνεργη και έχει αναγκαστεί να προσφέρει έξτρα υπηρεσίες σε μοναχικούς άντρες.

Η γυναίκα χώνει τα €100 βαθιά μέσα στην τσέπη του τζην της και με γοργό βήμα καταφτάνει στο ξενοδοχείο που βρίσκεται ο Γερμανός τουρίστας. Επιτέλους ξεπληρώνει εκείνο το δωμάτιο που είχε νοικιάσει πριν μερικές ημέρες.

Τα €100  τα παραλαμβάνει, ποιος άλλος, ο ξενοδόχος. Τα ακουμπά αμέσως στο τραπέζι, εκεί που τα είχε αφήσει ο πλούσιος τουρίστας, έτσι ώστε να μην κινήσει την παραμικρή υποψία.

Ο Γερμανός, μετά από λίγο, κατεβαίνει από τα σκαλιά, δηλώνοντας ότι δεν του άρεσε κάποιο από τα δωμάτια. Παίρνει τα €100 πίσω, μπαίνει στο αυτοκίνητό του και εγκαταλείπει το χωριό.

Κανένας δεν παρήγαγε τίποτα. Κανένας δεν κέρδισε τίποτα. Όμως οι κάτοικοι του χωριού έπαψαν να χρωστούν και μπορούν τώρα να ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία.

Κάπως έτσι, λειτουργούν τα περιβόητα πακέτα διάσωσης... κυρίες και κύριοι  !

Tο κρυφό σχολειό των κλόουν

Αν τα ψέματα, τις ανακρίβειες και τις κουτοπονηριές που ξεφουρνίζει ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων ο Παπανδρέου, αναλόγως τις ομόλαγε ένας Αγγλος πρωθυπουργός στη Βουλή των Κοινοτήτων, δεν θα γινόταν και τίποτα. Δεν είναι καλύτεροι. Ο Μπλαιρ τούς είχε φλομώσει στο ψέμα, το ίδιο και ο Μπράουν, στα ίχνη τους τώρα ο Κάμερον. Τα ίδια και στη Γαλλική Βουλή - ο Σαρκοζύ διαπρέπει στην μπαρούφα, για να μην πούμε για τη δυστυχή Ιταλία και τον Μπερλουσκόνι της. Κι όμως! ούτε η γηραιά Αλβιών, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ιταλία σχετίζονται με την (καθυστερημένη) καθ' ημάς Ανατολή! πώς λοιπόν και οθωμανοφέρνουν έτσι, μετανεωτερικέ γιατρέ μου;

Μειώνουν στο 50% τα κονδύλια για τα ΑΕΙ...
Ετσι, χωρίς να ανοίξει μύτη και να ιδρώσει αυτί.
Σε μια κοινωνία όπου έτσι κι αλλοιώς οι δαπάνες για την εκπαίδευση είναι χρόνια τώρα υποπολλαπλάσιες απ' τις μίζες για τους εξοπλισμούς ή απ' τις μίζες για τις Ζημενσοδουλειές, περικόπτονται κι άλλο τα κονδύλια για την εκπαίδευση...
Tους κοιτάμε σαν χαζοί, άλλοι μουδιασμένοι, άλλοι φοβισμένοι, άλλοι με οργή, αλλά όλοι ή σχεδόν όλοι σαν θεατές.
Πληρώνουν κλεφτρόνια, ήτοι Συμβούλους Υψηλής Κλεπτικής Τέχνης για να τους βοηθήσουν στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την ίδια ώρα κλείνουν 28 παιδικές κι εφηβικές βιβλιοθήκες που διακινούσαν περίπου 700 βιβλία ημερησίως σε χιλιάδες πιτσιρίκια και νεαρούς απομακρυσμένων κυρίως περιοχών - εκεί όπου ακόμα οι βιβλιοθήκες είναι κύτταρα ζωής! Οπως στη Μύκη, Πομακοχώρι της Ξάνθης...
Κι εμείς το τρώμε κι αυτό.
Θλιμμένοι μεν, οργισμένοι ίσως, αλλά το τρώμε.
Συνηθίσαμε τα μικρά και τα μεγάλα καθημερινά εγκλήματα γύρω μας να γίνονται παντού...
...στα μαγαζιά που κλείνουν το ένα ύστερα απ' το άλλο, στις γειτονιές μας που συννεφιάζουν όλο και πιο πολύ μέσα στην άνοιξη. Συνηθίσαμε να ακούμε για φίλους που έχασαν τη δουλειά τους, μαθαίνουμε για το νοικοκυριό της διπλανής πόρτας που το ζώνει πια η ανάγκη και η αγωνία, ακούμε για περιπτώσεις αυτοκτονίας ανθρώπων για οικονομικούς λόγους, σφίγγεται η καρδιά μας, σφίγγουμε τα δόντια και κατεβάζουμε το κεφάλι. Αποστρέφουμε το πρόσωπο. Μας εκπαίδευσαν σε αυτό, μας είπανε κοπρίτες. Χαραμοφάηδες. Αχαΐρευτους. Διεφθαρμένους. Αν κάποτε φοβούνταν την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό μας, τώρα δεν τα φοβούνται πια...
Κι αυτοί εκεί! Ανίκανοι, συσκέπτονται επτά ώρες στο Υπουργικό Συμβούλιο, απλώς «για να ανταλλάξουν απόψεις» (!!!), ξαναμαζεύονται την επομένη πάλι στο Υπουργικό Συμβούλιο και βάζει στους Υπουργούς ...τεστ (!) ο Γιωργάκης, «γράψε μου, Λοβέρδε, τι θα κάνεις τους επόμενους τρεις μήνες» (!!) Κι εμείς απελπισμένοι κοιτάζουμε τα παπούτσια μας. Λες και ο Μαλθάκας είναι το ριζικό μας, λες και κάτι καλύτερο δεν αξίζουμε λες και τα παιδιά μας πρέπει να πουληθούν εδώ και τώρα στο μέλλον των 500 Ευρώ, για να μείνει πάμπλουτος ο φοροφυγάς, ο τοκογλύφος, ο μιζαδόρος και ο αεριτζής.
«Στη γειτονιά μου», μου γράφει ο αναγνώστης της «Ε» κ. Α.Σ. «άνοιξε πριν λίγες μέρες πολυτελέστατο ενεχυροδανειστήριο, κατάστημα γωνία. Αγορά χρυσού, ενέχυρα αντικείμενα, ακίνητα, όλα τα παίρνει. Θλίβομαι».
(Ουπς! μόλις χάσαμε 280 εκατομμύρια Ευρώ που θα απορροφούσαμε από κοινοτικούς πόρους για νέες θέσεις εργασίας, διότι στο μεταξύ δεν προκάναμε να φτιάξουμε τις θέσεις εργασίας που χρειάζονταν για να διαχειριστούν αυτό το πρόγραμμα. Στην άλλη ζωή...)
Θλίψη με σάουντρακ τον κ. Πεταλωτή.
Μια γιγάντια λερναία ύδρα ανοησίας, ένα κεφάλι τής κόβεις δύο μαλακίες σού λέει, όπως ότι «δεν θα σου εξισώσει -ίσως- του χρόνου το πετρέλαιο θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης» -και σου το λέει σαν να σου κάνει χάρη ο γελοίος- και όπως
ότι το «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω» είναι «σύνθημα μίσους» (σ.σ.: θα φορεθεί πολύ αυτή η έκφραση).
Το «γιαουρτώνω - γιαουρτώνω» τι είναι; σύνθημα «εχθροπάθειας»;
Εχουμε πέσει χαμηλά.
Και θα πέσουμε ακόμα χαμηλότερα.
Οσο θα βαθαίνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, τόσο θα βαθαίνει και η κρίση.
Κι όσον πιο προφανές γίνεται το παράλογον μιας τέτοιας κατάστασης, τόσον πιο πολλή βλακεία θα παράγει η προπαγάνδα για να το συσκοτίζει...

Θλίψη συστημική...

Θλίψη συστηματική...

ΝΑΥΤΙΛΟΣ

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=264182

ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Μ'αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά γαμιέται στα γέλια.¨Ασε που έδιωξε κανα δυο που δε μου άρεσε η μούρη τους.

M'αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον, γιατί θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. Ασε που όλο και κάτι θα στέλνουν τις γιορτές.

Μ'αρεσει που η βενζίνη είναι απλησίαστη και κουνάω λιγότερο το αμάξι, γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια, κάνω καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε τσάρκα με το αμάξι στην εθνική. Ασε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.

Μ' αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες, τουλάχιστον.

Μ' αρέσει που οι σερβιτόροι άρχισαν να λένε πάλι ευχαριστώ όσα λίγα και να είναι τα tips και αν τους δώσουν.

Μ' αρέσει που για τις γκόμενες είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.

Μ'αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια, έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζουκια.

Μ'αρέσει που ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια, αποτελεί το 2%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει ένα μισθό.

Μ'αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. Δεν άντεχα να περιμένω σε ουρές όρθιος.

Μ'αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

Μ'αρέσει που μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι 'Τι σου λείπει ρε μαλάκα? Τη δουλειά σου την έχεις, το αμαξάκι σου, τι άλλο θες?'

Μ'αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια και αν πέσεις σε τέτοιον, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ.

Μ'αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από 'σπάταλος' έγινα 'προνοητικός 'γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα.

Μ'αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιους.

Μ'αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

Μ'αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

Μ'αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν 'Ρε τον τεμπέλη'..

Μ'αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας,όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και 2ο παγκόσμιο. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο.

ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

Ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, και δεν ξέρω αν έχει γίνει και αλλού. Πρόκειται για μία πρωτότυπη και φιλόδοξη σύλληψη, να γίνει ένα ντοκιμαντέρ με συμπαραγωγό το θεατή. Και με τι θέμα! Ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση!
Τα μέλη της ομάδας των δημιουργών που το συνέλαβαν και το προχωράνε, συμμετέχουν αφιλοκερδώς και επιθυμούν να μείνουν ανεξάρτητοι από χρηματοδότες, αλλά τα έξοδα μιας τέτοιας παραγωγής είναι πολλά και απευθύνονται σε μας για στήριξη της προσπάθειάς τους. Στην ομάδα συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, ο οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης ενώ τη μουσική γράφει ο Γιάννης Αγγελάκας.

Αν θέλετε να γίνετε συμπαραγωγοί στο “ντοκιμαντέρ της κρίσης”, με τον εύστοχο τίτλο Χρεοκρατία//Debtocracy, και να συμμετάσχετε έμπρακτα στην προσπάθεια παραγωγής του πρώτου ντοκιμαντέρ από θεατές με ελεύθερη διανομή και με άδεια ελεύθερης χρήσης, μπορείτε να καταθέσετε οποιοδήποτε ποσό επιθυμείτε χρησιμοποιώντας το PayPal ή τραπεζικό λογαριασμό. Λεπτομέρειες στο http://www.debtocracy.gr, από όπου διαβάζουμε:

Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Σε αυτή την προσπάθειά ζητάμε τη βοήθειά σου. Οι δημιουργοί του DEBTOCRACY εργάστηκαν αφιλοκερδώς αλλά τα έξοδα ανέρχονται ήδη σε χιλιάδες ευρώ. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε είδους εξαρτήσεις απευθυνόμαστε σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθυνόμαστε σε πολίτες που θέλουν να γίνουν συμπαραγωγοί. Ενίσχυσε και εσύ την παραγωγή ενός ανεξάρτητου ντοκιμαντέρ, καταθέτοντας όσα χρήματα επιθυμείς μέσω Paypal ή σε τραπεζικό λογαριασμό. Όσοι το επιθυμούν θα αναφέρονται ως συμπαραγωγοί.

Ακούστε τον Άρη Χατζηστεφάνου στην Ελληνοφρένεια:

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=211843

ΤΑ ΝΤΟΠΕΡΜΑΝ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Άρθρο του Στάθη στις 9/2 με τίτλο ”τα ντόπερμαν της ενημέρωσης”.

Το αναδημοσιεύω..

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

……………………………………

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού.

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης

να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν

να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν

και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και

αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

*****

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά

με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,

είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

……………………………..

Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,

διακόπτουν όποιον γουστάρουν

και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες

με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό

το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα

του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,

αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.

Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.

Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,

οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.

Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…

Ντροπή!

Δήλωση Ούγκο Τσάβες (Ιούλιος 2010)

Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε.

Γιατί κλέψανε!

Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί.

Μου λένε γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος.

Μα... γιατί έκλεψε! Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος.

Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη!

Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους.

Γι αυτό φυλακίστηκαν.

Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά από τα πόδια μας.

Δεν καταντάμε Ελλάδα!

ΝΑ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΦΤΑ!

Η ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου, μεσημέρι. Σε είσοδο πολυκατοικίας βρίσκονται ξαπλωμένα έντυπα με το εμπρόσθιο φύλλο προς τα κάτω. Μέχρι εδώ καλά θα πει κανείς, αφού εκλογές έρχονται, υποψήφιοι κυκλοφορούν μοιράζοντας από υποσχέσεις μέχρι και φυλλάδια. Στο οπισθόφυλλο όμως δεσπόζει μια πολύ εμπνευσμένη φωτογραφία που σε προκαλεί να ανασηκώσεις το φυλλάδιο και να το ξεφυλλίσεις.

Το έντυπο φέρει το λογότυπο του Δήμου. Με αυτό πληροφορούνται οι δημότες και ψηφοφόροι για τα πεπραγμένα της απερχόμενης δημοτικής αρχής και μέχρι εδώ ΟΚ.

Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, διαπιστώνεται ότι μέσα στο έντυπο του δήμου, περιέχονται σαν ένθετο προεκλογικά φυλλάδια υποψηφίων, του συνδιασμού της απερχόμενης δημοτικής αρχής.

Όμως τον αρχικό εκνευρισμό και οργή για την κοροιδία και την εκμετάλλευση, διαδέχονται τρανταχτά γέλια, καθώς το μάτι πέφτει στην τελευταία σελίδα ενός από τα προεκλογικά φυλλάδια, όπου φιλοξενεί φωτογραφίες από τη σταδιοδρομία και τη δράση του υποψηφίου.

Σε αυτό λοιπόν, πληροφορούμαστε ότι εκτός από βραβεύσεις αθλητών και παλαιμάχων, κοπές πίτας και κύκλους επαφών, δραστηριότητες που στο κάτω-κάτω εμπίπτουν και στα καθηκοντά του βρε αδερφέ, κάνει την υπέρβαση και "επι 20 χρόνια συνέχεια συμμετέχει στην ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ".

Αυτές είναι κοινωνικές δράσεις, οχι αστεία.

Μετά από αυτό δε χωράει άλλο σχόλιο. Μπορούμε μόνο να πούμε, ότι ο υποψήφιος μας σε καμία περίπτωση δε θα υποστεί ότι και ο υποψήφιος δήμαρχος Μπουτάρης ( αυτόν που «προειδοποίησε» ο σεβασμιότατος Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ότι η εκκλησία δε θα του επιτρέψει να δει Δημαρχία).
Με απέραντη ευγνομωσύνη σε όσους επιμένουν να μας διασκεδάζουν αφειδώς, σε τέτοιες δύσκολες εποχές. Respect!

Αντίο, Γιώργο

Η διακαναλική συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου είναι το "απόλυτο φιάσκο"

Ένας πρωθυπουργός που κυβερνά με το 31% των ψήφων του εκλογικού σώματος – ένα ποσοστό που πήρε λέγοντας ψέματα - και έχει οδηγήσει τη χώρα του στο ΔΝΤ θα δώσει συνέντευξη σε εφτά δημοσιογράφους οι οποίοι εργάζονται σε κανάλια τα οποία θα είχαν χρεοκοπήσει –προ πολλού-, αν δεν στηρίζονταν οικονομικά από τις κυβερνήσεις.

Και η συνέντευξη αυτή θα μεταδοθεί από όλα τα κανάλια, επειδή έχουμε δημοκρατία και δεν πρέπει να τη χάσει κανείς.

Ένας πρωθυπουργός που δεν μπορεί να περπατήσει στο δρόμο χωρίς να κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα θα δώσει συνέντευξη σε εφτά δημοσιογράφους, οι περισσότεροι εκ των οποίων φρουρούνται και σχεδόν όλοι τους υποστηρίζουν με θέρμη την κυβέρνηση και το μνημόνιο, επειδή αυτό συμφέρει τα αφεντικά τους .

Δηλαδή – με την εξαίρεση της ΕΡΤ- οι υπάλληλοι των μεγαλοεκδοτών, των μεγαλοεργολάβων και των εφοπλιστών θα ρωτούν τον πρωθυπουργό για τις εκλογές και την οικονομία.

Και εμείς πρέπει να δούμε αυτή τη συνέντευξη, για να είμαστε ...δημοκρατικοί πολίτες.
Μπροστά στην επερχόμενη εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου θα ζητήσει να ψηφίσουμε τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ και θα θέσει ουσιαστικά το δίλημμα: «Παπανδρέου ή χρεοκοπία».

Βέβαια, το ένα δεν αποκλείει το άλλο – το κάθε άλλο, μάλιστα, αφού «Παπανδρέου» σημαίνει «χρεοκοπία».

Όποιος είδε τον Παπανδρέου να εκλέγεται πρωθυπουργός και δεν κατάλαβε - έστω τότε - πως η χώρα έχει χρεοκοπήσει δεν πρέπει να είναι και ιδιαίτερα ευφυής.

Ο κ. Παπανδρέου πριν από ενάμισι χρόνο φώναζε από τα μπαλκόνια «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», τώρα ουσιαστικά λεει «Παπανδρέου ή χρεοκοπία» και –επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα- αύριο δεν αποκλείεται να ακουστεί και το «Καραμανλής ή τανκς».

Βέβαια, ο κ. Παπανδρέου θέλει να εκβιάσει. Του διαφεύγει, ίσως, πως, για να εκβιάσεις κάποιον, αυτός ο κάποιος πρέπει να έχει κάτι να χάσει. Εδώ που φτάσαμε, δεν έχουμε και πολλά να χάσουμε. Αντιθέτως, ο κ. Παπανδρέου, το πολιτικό και το οικονομικό κατεστημένο έχουν πολλά να χάσουν.

Αν ο Γιώργος Παπανδρέου ήθελε να θέσει ένα δίλημμα στον ελληνικό λαό, θα έπρεπε να το κάνει πριν αποφασίσει να υπογράψει το μνημόνιο. Αντί να δώσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος για τις πολιτικές της κυβέρνησης στις αυτοδιοικητικές εκλογές, θα έπρεπε να κάνει δημοψήφισμα την περασμένη άνοιξη –πριν υπογράψει το μνημόνιο.

Δεν ανεβάζεις κάποιον με το ζόρι πάνω σε ένα τρένο για τη Γερμανία και ξαφνικά μόλις φτάσει στην Ιταλία τον ρωτάς μήπως δεν θέλει να ταξιδέψει στη Γερμανία. Τον ρωτάς πριν τον ανεβάσεις σηκωτό στο τρένο

Το πιο γελοίο επιχείρημα –και τεράστιο ψέμα- που έχει πει ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ότι δεν ήξερε. Θυμάμαι πριν από ένα σχεδόν χρόνο στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ τους πολιτικούς όλων των κομμάτων που έβγαιναν από το στούντιο λίγες ημέρες πριν τις εκλογές. Όλοι τους –εκτός αέρα- έλεγαν πως δεν υπάρχει κυβέρνηση που θα αντέξει πάνω από ένα χρόνο και επίσης μιλούσαν για τα κανόνια που θα σκάσουν σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Όλοι ήξεραν λοιπόν. Όλοι ξέραμε. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει να αποδειχτεί τη μοίρα του, να ευχαριστήσει τον ανόητο ελληνικό λαό που τον εξέλεξε –σε καμιά άλλη χώρα εκτός από την Ελλάδα δεν θα μπορούσε να γίνει πρωθυπουργός ο Παπανδρέου ή ο Καραμανλής- και να πάει στο σπίτι του.

Και μετά τον Παπανδρέου ποιος;

Μικρή σημασία έχει. Όσο συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε τη μοίρα μας στους ανθρώπους που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία –αναθέτοντας ουσιαστικά στον βιαστή να βγάλει δικαστική απόφαση για το βιασμό- και επιτρέπουμε στα χρεοκοπημένα ΜΜΕ να συνεχίζουν να παίζουν το άθλιο παιχνίδι των ιδιοκτητών τους, τόσο περισσότερο πλησιάζουμε στον απόλυτο εμφύλιο πόλεμο. Σε έναν πόλεμο «όλοι εναντίον όλων».

Αλλά τι λέω τώρα; Η μόνη έγνοια μεγάλου μέρους του πληθυσμού είναι ότι δεν θα δει απόψε το «Νησί». Ξέρεις, δεν φτάνεις να συγκινείσαι με τους απελπισμένους λεπρούς του ‘40 σε σίριαλ στην τηλεόραση – πρέπει να μπορείς να νιώσεις και την απελπισία των ανθρώπων γύρω σου.

Ο απελπισμένος που θα μπουκάρει στο σπίτι σου και θα σε καθαρίσει ή θα σε περιμένει στην πιλοτή της πολυκατοικίας να βγεις από το αυτοκίνητο δεν θα έχει τα σημάδια της λέπρας.

Την ώρα που θα τα έχεις κάνει πάνω σου από το φόβο ή θα αφήνεις την τελευταία σου πνοή, σκέψου πως αυτόν τον απελπισμένο τον δημιούργησες εσύ.

Τον δημιούργησε η απάθειά σου.

Οπότε, μην του κρατήσεις κακία.

Θα μπορούσες να είσαι εσύ στη θέση του

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ 9/11

ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η σημερινή Κοινοτική επίθεση για «διαρθρωτικές αλλαγές» (αυτές που οι συμβουλάτορες του «Γιωργάκη» που γράφουν τους λόγους του ονομάζουν «τομές) δεν είναι καινούρια. Στην πραγματικότητα, η επίθεση για «διαρθρωτικές αλλαγές» είχε αρχίσει ήδη από την δεκαετία του 1990, αλλά κανένα από τα κόμματα εξουσίας δεν τόλμησε να τις επιβάλλει πλήρως, με αποτέλεσμα να χρειαστεί όλη η τωρινή σκηνοθεσία για τη δήθεν ξαφνική κρίση, ώστε να τεθούν σε εφαρμογή μαζεμένες, όλες αυτές οι αλλαγές που δεν είχαν ολοκληρωθεί τόσα χρόνια! Με αυτή την έννοια, η «ξαφνική» κρίση παίζει τον ίδιο ρόλο με τα γεγονότα της 9/11, στο βαθμό που ήταν σχεδιασμένα από την Αμερικανική ελίτ (με την έννοια ότι ήξεραν την επίθεση αλλά δεν τη σταμάτησαν, όπως τώρα έχει αδιαμφισβήτητα δειχθεί, όχι από συνωμοσιολόγους αλλά από παιδιά του κατεστημένου όπως ο Gore Vidal κ.ά), ώστε να μπορέσουν να εξαπολύσουν κατόπιν τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» με στόχο να αλλάξουν τον παγκόσμιο πολιτικό και γεω-στρατηγικό χάρτη). Έτσι, σε αντίστοιχο βαθμό οι ντόπιες και ξένες ελίτ ήξεραν πολύ καλά το σκάσιμο της «φούσκας» που ερχόταν και δεν έκαναν το παραμικρό για να το σταματήσουν (αντίθετα το επιτάχυναν!), ώστε να μπορέσουν να εξαπολύσουν τον πόλεμο κατά των λαϊκών στρωμάτων και να επιβάλλουν τις «τομές» που απαιτούσε η πλήρης ενσωμάτωση της χώρας στην διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς που δεν είχε ολοκληρωθεί ως τώρα.

Οι διαρθρωτικές αυτές αλλαγές δεν έχουν, βέβαια, καμιά σχέση με τις πραγματικές αλλαγές στην παραγωγική και καταναλωτική δομή της χώρας που απαιτούνται γα τη θεμελίωση μιας αυτοδύναμης οικονομίας. Απλώς είναι οι αλλαγές που κατ’ ευφημισμό αποκαλούν «διαρθρωτικές» οι σοσιαλ/νεοφιλελεύθεροι, με μοναδικό σκοπό το πλήρες άνοιγμα και την απελευθέρωση όλων των αγορών, δηλαδή την ελαχιστοποίηση των ελέγχων πάνω στις αγορές που είχε επιβάλλει η κοινωνία για την αυτοπροστασία της από αυτές. Η πεμπτουσία των «4 ελευθεριών», που επέβαλλε η ΕΕ μέσω του Μάαστριχτ και των συνακόλουθων συνθηκών, περιγράφεται επακριβώς από τις «διαρθρωτικές αλλαγές», που τώρα επιβάλλουν οι ντόπιες και ξένες ελίτ με το ύφος γκαουλάιτερ που τους δίνει η μαζική στήριξή τους από τα ΜΜΕ, τα κομματοκρατούμενα συνδικάτα κ.λπ. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι το Γερμανικό Διευθυντήριο της ΕΕ παρασημοφόρησε τον «άνθρωπο τους» στην Αθήνα για την αποτελεσματικότητα με την οποία επιβάλλει τα ληστρικά μέτρα κατά των λαϊκών στρωμάτων, τα οποία σήμερα μεν τον παρασημοφορούν με ...παπούτσια, αλλά αύριο, δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν το παράδειγμα των αγανακτισμένων Ισλανδών πολιτών οι οποίοι υποδέχθηκαν με σύννεφα από ντομάτες, αυγά κ.λπ. τους επαγγελματίες πολιτικούς τους, μη επιτρέποντάς τους να μπουν στον τόπο εξάσκησης του επαγγέλματός τους, τη Βουλή. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα μέτρα που επέβαλαν οι Ισλανδοί επαγγελματίες πολιτικοί δεν συγκρίνονται σε κτηνωδία με αυτά των δικών μας, ούτε οι ίδιοι έφθασαν στο επίπεδο πολιτικής ανεντιμότητας να...πανηγυρίζουν επειδή μετέτρεψαν τη χώρα σε προτεκτοράτο, ή στο επίπεδο φασιστικοποίησης να μετατρέπουν τους διαδηλωτές σε «τρομοκράτες»....

Έτσι, σήμερα, δεν είναι μόνο το άγριο πετσόκομμα των λαϊκών εισοδημάτων στο οποίο επιδίδεται ο λόχος της κοινοβουλευτικής Χούντας, με μοναδικό κριτήριο να μην διαγραφούν απο τον αρχηγό τους και χάσουν το κερδοφόρο επάγγελμα τους. Ακόμη χειρότερες είναι οι «διαρθρωτικές» αλλαγές που με συνοπτικές διαδικασίες ψηφίζει ο λόχος καταστρέφοντας καθημερινά τις ζωές χιλιάδων εργαζομένων. Προχθές στον Πειραιά, για να ανοίξει ο δρόμος για το ξεπούλημα του λιμανιού στον πιο «άγριο καπιταλισμό» σήμερα, που εκπροσωπούν οι Κινέζοι «κομουνιστές» --αποδεικνύοντας ότι ο συνδυασμός των μεταλλαγμένων Κινέζων «κομουνιστών» με τους μεταλλαγμένους Έλληνες «σοσιαλιστές» τελικά μπορεί να αποδειχθεί ακόμη χειρότερος από οποιοδήποτε καπιταλιστικό. Χθες στους ελληνικούς δρόμους, δήθεν για να ανοίξει ένα «κλειστό επάγγελμα» και να ευοδωθεί ο ανταγωνισμός, αλλά στη πραγματικότητα για να ανοίξει η αγορά των μεταφορών στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Αύριο, στους ελληνικούς σιδηροδρόμους, για να «εξυγιανθούν» κ.λπ., αλλά στη πραγματικότητα για να ξεπουληθούν και αυτοί για ένα κομμάτι ψωμί σε κάποια ...Κινεζική ληστρική εταιρεία.

Φυσικά, αν υπάρχουν ακόμη κάποιοι ανόητοι πολίτες μεταλλαγμένοι σε «καταναλωτές» που νομίζουν ότι ο ανταγωνισμός θα ρίξει τις τιμές και θα βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες δεν έχουν παρά να ρωτήσουν τους Άγγλους «συναδέλφους» τους που ιδιωτικοποίησαν τα πάντα (από το ηλεκτρικό και το γκάζι μέχρι τα τρένα κ.λπ.), ώστε σήμερα να έχουν το «προνόμιο» να πληρώνουν τις πιο ακριβές τιμές στην Ευρώπη για τα σιδηροδρομικά ταξίδια^[i] (τα οποία κάποτε πληρώνουν και με τη ζωή τους για χάρη της μεγιστοποίησης των κερδών των εταιρειών) ή να πεθαίνουν κάθε χειμώνα από το κρύο επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη θέρμανση στις εταιρείες γκαζιού, ηλεκτρικού κ.λπ. (επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τον χειμώνα 2008/9, οι επί πλέον θάνατοι από το ψύχος αυξήθηκαν κατά 49% στέλνοντας 10.000 παραπάνω συνταξιούχους πρόωρα στον τάφο τους)^[ii] , ενώ η εταιρεία φυσικού αερίου ανακοίνωνε αύξηση κερδών κατά 500%!)!^[iii] Τη στιγμή λοιπόν που ο «Γιωργάκης» και η χούντα του ξεπουλάν τα πάντα για να ικανοποιηθούν οι Τράπεζες που δάνεισαν τις ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα, οι Άγγλοι «καταναλωτές» τώρα συζητούν την απο-ιδωτικοποίηση τους!^[iv] Αλλά τώρα είναι βέβαια αργά αφού είναι δεμένοι χειροπόδαρα, όπως το ίδιο επιχειρούν να κάνουν και με τον ελληνικό λαό οι ο ντόπιες και ξένες ελίτ.

Και όπως αύριο θα είναι αργά και για τους φοιτητές όταν καταλάβουν ότι η δήθεν «τομή» στην Παιδεία, όπως ΚΑΘΕ δήθεν τομή της κοινοβουλευτικής Χούντας, στη πραγματικότητα αποτελεί άλλη μια ξεδιάντροπη προσπάθεια «αγοραιοποίησης», συνήθως από την πίσω πόρτα. Η «εσωτερική αγορά» που σχεδιάζεται για τα Πανεπιστήμια, και παρουσιάζεται απατηλά από τη «Χούντα» σαν προσπάθεια αναβάθμισης και «αυτονόμησης» τους, εκφράζει την ίδια ακριβώς μεθοδολογία που ακολούθησαν οι σοσιαλ/νεοφιλελεύθεροι στη Βρετανία. Τα κουπόνια που, στο πρώτο σταδιο, θα δίνονται δωρεάν απο το Κράτος στους φοιτητές για τη χρηματοδότηση των σπουδών τους, αργότερα θα πρέπει να αγοράζονται απο αυτούς, με τη "βοήθεια" δανείων που θα ξεπληρώνουν σε όλη τους την ενεργό ζωή. Παράλληλα, τα διδακτικά και ερευνητικά προγράμματα θα καθορίζονται με βάση τις ανάγκες της αγοράς, όπως θα τις προσδιορίζουν οι μάνατζερ που θα μπουν στη διοίκηση των Πανεπιστημίων και οι αντίστοιχοι τεχνοκράτες-πανεπιστημιακοί που θα καλούνται από το εξωτερικό για να εκλέγουν ακόμη και το διδακτικό προσωπικό—πρακτική που μόνο σε Μπανανίες απαντάται. Και φυσικά τον ίδιο στόχο αγοραιοποίησης των εργασιακών σχέσεων έχουν οι «νόμοι» που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις και παραδίδουν τους εργαζομένους στο έλεος κάθε εργοδότη, όπως και οι νόμοι για το ξεπούλημα κάθε κοινωνικού πλούτου, και έμμεσα οι νόμοι για το ασφαλιστικό και ο «Καλλικράτης», οι οποίοι ξεκινούν με την εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στην ασφάλιση και την τοπική αυτοδιεύθυνση, για να καταλήξουν τελικά στην πλήρη αγοραιοποίηση της πρώτης και των παρεχομένων υπηρεσιών της δεύτερης...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 09/10/2010